Partnergeweld

Graag wil ik mijn mening kwijt na het bekijken van het TV-programma Recht van Antwoord op VTM (18/03/03) ivm partnergeweld.

Nancy Vlerick - Wondelgem

Het ontstaan en in stand houden van partnergeweld is een heel proces op zich. Fysiek geweld richt zich inderdaad meestal tot de vrouw. Maar dit wil niet zeggen dat mannen geen slachtoffer kunnen zijn van geweld in het gezin, ook fysiek geweld. Er zijn nog andere vormen van agressie tussen partners zoals verbale geweld (vb manipuleren, schelden, vernederen....) of passief verzet (vb weigering van seks). Iedere persoon heeft zijn zwakke plekjes.

Het is wel zo dat er bij het gros van de slachtoffers van partnergeweld al heel veel water naar de zee moet gevloeid zijn alvorens ze naar buiten te durven komen met deze problemen. Meestal ontstaat het ernstig partnergeweld ook niet van de ene dag op de andere. Het is een proces waarbij de grenzen steeds meer worden verlegd. Dikwijls leeft het geloof bij de slachtoffers van zelf verantwoordelijk te zijn voor dit geweld en/of dat een probleem van voorbijgaande aard is. Ze hopen op beterschap. Je kunt het bijna vergelijken met een verslaving, een soort relatie-verslaving dan. Het slachtoffer gaat steeds meer zijn best doen om de goede momenten in de relatie te kunnen terugvinden en in dit proces laat hij of zij zich steeds meer vernederen. Er kan, ook weer vanuit het verantwoordelijkheidsgevoel, een zekere schaamte zijn om naar buiten te treden met deze problemen. De dader van geweld maakt meestal gretig van gebruik van deze ingesteldheid van zijn slachtoffer om zijn positie in het gezin nog te versterken. Uiteindelijk is er net zoals bij een verslaving een druppel nodig die de emmer doet overlopen en die het slachtoffer ertoe aanzet om wijzigingen in zijn situatie aan te brengen. Zo kan het slachtoffer de beslissing nemen om een einde te maken aan de relatie.

Ik geloof zelf niet dat de nieuwe wetgeving op partnergeweld veel aarde aan de dijk zal brengen omdat ze eigenlijk niets doet aan de ontwikkeling van deze problematiek in het gezin. Er is ook geen garantie dat het geweld stopt met het buiten zetten van één van de partners. Mensen zijn gewoon van op een bepaalde manier met elkaar om te gaan. Dat verander je niet zomaar. De partner die uit de gezinswoning gezet wordt kan overgaan naar andere vormen van geweld zoals stalking, het gebruiken van kinderen in de echtscheidingsstrijd..... Het slachtoffer heeft bovendien ook tijd nodig om uit zijn angsten te groeien en weerbaar te worden. Dat verander je evenmin van vandaag op morgen door de partner buiten te zetten.

Er zijn twee groepen mensen die van deze nieuwe wet gebruik gaan maken. De eerste groep zijn diegenen die werkelijk het slachtoffer van geweld zijn. Maar of deze mensen eerder met hun problemen naar buiten zullen komen, dat betwijfel ik ten zeerste. De tweede groep zijn mensen die een scheiding plannen en die hierdoor een extra wapen in handen krijgen in de strijd tegen de persoon die zij uit hun leven willen bannen.

Men kan zich tot slot nog enkele bijkomende bedenkingen maken. Wat doet men met geweld dat geen sporen nalaat? Geweld hoeft geen fysieke sporen nalaten om op termijn van een mens een wrak te maken. En wat doet men valse beschuldigingen van geweld?

Mogen we verder ook niet vergeten dat nog er een soort taboe rust van partnergeweld van de vrouw naar de man toe. Een vrouw zal ook eerder naar buiten durven treden met het probleem dat ze door haar man wordt geterroriseerd dan andersom, ook al kunnen daar soms jaren over heen gaan. Allemaal problemen die door deze nieuwe wet niet worden aangepakt.

Aangeboden door onze partners

Hoofdpunten

Aangeboden door onze partners

Beste van Plus

Lees meer