Antwerpen

Macht door promiscuiteit, dat was het programma van de oude partijen in Antwerpen (Agalev is een relatief nieuwe partij, maar door zijn verstarde linkse opvattingen al straatoud). Iedereen deed het met iedereen om de wens tot vernieuwing van de nonconformistische burgers te neutraliseren.

Hubert Spons - Tongeren

De saamhorigheid werkte. Alle leden van de bende waren onaantastbaar, want iedereen beschermde wel iemand: de fielt de fielt, de beunhaas de beunhaas, de ritselaar de ritselaar. Maar macht maakt roekeloos. Onbekwaamheid en gesjacher werden schaamteloos geduld. Maar hoe goed men ze ook afdekt, ooit gaat rottigheid stinken. Alle Antwerpse machtspartijen zijn nu besmeurd door de schandalen die zijn blootgelegd, zoals ze vroeger allemaal hun deel van het machtsmisbruik hebben gekregen.

De verontwaardiging daarover moet zich niet beperken tot Antwerpen. Het Antwerps politiek rot staat niet alleen, het is een algemeen Belgisch verschijnsel. Het is ook niet nieuw. Zowel in België als in Antwerpen is het een gekoesterde traditie.

De denkende burger heeft het recht de nu uitgestalde wantoestanden aan te klagen. De zedenmeesters van de pers zouden zich discreter moeten gedragen. Tijdens het eerste bedrijf, toen inbreuken op de LEI (de Linkse Eenheidsideologie) met alle middelen moesten worden bestreden, hebben ze met de Antwerpse machthebbers tomeloos geboeleerd. Nu de fratsen van hun geestesgenoten algemeen gekend zijn, zouden ze een deel van de schuld op zich moeten nemen, in plaats van hun broeders naar de galeien te wensen.