Downloaden

Bepaalde artiesten staat aan de klaagmuur. Is dat zo verwonderlijk?

R. Berkmans - Achel

Er is een tijd geweest dat een artiest het echt moest maken. En degenen die daarin geslaagd zijn hebben dat enkel en alleen te danken aan hun talent en hun persoonlijkheid. Maar misschien nog veel meer aan hun bescheidenheid en het besef dat wie echt goed wil zijn het succes niet zomaar in de schoot gegooid krijgt. Echte artiesten zijn genadeloos voor zichzelf en moeten eerst in zichzelf geloven om anderen te kunnen overtuigen.

Ongeveer twintig jaar geleden bracht ik mijn schoonmoeder naar een ontmoetingsdag voor reuma-patiënten.

Tijdens de pauze kwam ineens een jongeman met een gitaar tussen ons plaats nemen en stelde zich heel bescheiden voor als Freddy Bierset.

Ik heb met rillingen over de rug geluisterd naar zijn repertoire dat toen voornamelijk bestond uit nummers van Brel en Brassens.

Wanneer ik nu zie dat die man eindelijk, weliswaar via het buitenland, de aandacht krijgt die hij ruimschoots verdient vraag ik mij af of het niet meer dan normaal is dat producers eindelijk eens 'grote kuis' gaan houden in hun diverse stallen en geen dagen meer gaan verspillen aan het re-mixen en vooral digitaal bijschaven en bijkleuren van een hoop 'talent' dat misschien beter zou renderen in een tekenfilmstudio om er een grieperig knaagdier van een stem te gaan voorzien.

Maar dat loopt wel rond met air en een nek alsof iedereen meteen aan hun voeten zou moeten liggen.

Hoeveel ex- Big Brother bewoners hebben overigens hun CD-tje niet moeten laten inzingen door een professionele studiozangeres ?

Wie ten andere vorig jaar tijdens het concert in de tuin van Buckingham Palace de Spice Girls bijvoorbeeld (voor een keer live ) afgrijselijk vals hoorde zingen kon gelukkig even herademen bij het optreden van Elton John, moederziel alleen achter een piano en een microfoon.

Maar daar ligt de fout eveneens bij de producers zelf die in de eerste plaats een 'produkt' ( d.w.z een leuk smoeltje en een dito figuurtje ) willen verkopen en enkel nog op heel korte termijn denken.

en dan is er natuurlijk nog het prijskaartje van de CD.

Als de grote maatschappijen willen vermijden dat hun muziek massaal gedownload wordt moeten ze in de eerste plaats zorgen dat hun doelgroep (voornamelijk jeugd ) hun produkt ook kan betalen. Maar dat is blijkbaar hun laatste zorg.

Het is ten andere bijzonder hypocriet om jonge mensen een produkt op te dringen met (bijzonder enerverende ) flitsende clips die stomen van de hormonen, ( marketing heet zoiets dan ) om ze daarna hopeloos te gaan frustreren met kunstmatig veel te hoog opgedreven prijzen. Ga bijvoorbeeld maar eens na wat een CD in het buitenland kost (vaak nog niet de helft , soms amper een derde van de winkelprijs hier ) En in dat geval de schuld nog maar eens bij de doelgroep leggen is te gemakkelijk.