Kruisbeelden in ziekenhuis

'Kruisbeeld in ziekenhuiskamer weg en dan weer terug' (HBvL 23/01/03). Ons ziekenhuis kwam in opspraak wegens het wegnemen van kruisbeelden tegen de wens van patiënten in. Dit bevel was niet uitgegaan van een reguliere beslissing van de raad van beheer van het Ziekenhuis Oost Limburg. Sedert wanneer volstaat één opmerking van een individu om deze algemene maatregel te rechtvaardigen, met name dat voortaan iedereen uitdrukkelijk moet vragen om nog een kruisbeeld op zijn kamer te krijgen? Waar is dit beslist, werd de Medische Raad om advies gevraagd?

Dr. L. Kiebooms, lid Medische Raad Ziekenhuis Oost Limburg - Genk

Het geheel lijkt op een plurailisme in ééén richting, gaan diezelfden die deze maatregel met grote haast hebben uitgevoerd, er ook voor zorgen dat er geen hoofddoeken meer gedragen worden, geen gebedskralen, gaan ze er ook voor zorgen dat deporno uit de inkomsthal verdwijnt, daar schaamteloos tentoongesteld waar onschuldige kinderen ze kunnen inkijken?

Sedert wanneer legt een minderheid zijn wil op aan de meerderheid? Wie neemt aanstoot aan de kruisbeelden? In Genk zelfs de moslims niet. Wanneer dezen toch aanstoot nemen, vragen om er een doekje over te hangen, is het probleem opgelost. Waarom moet de overgrote meeerderheid nu uitdrukkelijk gaan vragen om een kruisbeeld op zijn kamer?

Diegenen die de kruisbeelden weg willen, kunnen zelfs de vrijheid nemen naar een ander ziekenhuis te gaan als dat hen zo schokt, niet zich te moeien waarom er nu wel kruisbeelden hangen. Gaan diezelfden morgen kerken afbreken omdat ze in het zicht en in de weg staan? Verbieden datde klokken luiden? Is de middeleeuwse beeldenstorm of de Franse Revolutie terug uitgevonden?

Een grondig debat over deze vormen van religieuze onverdraagzaamheid onder het mom van neutraliteit is op zijn plaats. gaan we onze 2000 jaar culturele wortels, die hoe dan ook christelijk zijn, definitief verloochenen om ten onder te gaan in een rabiaat intolerant secularisme? In het kielzog van een desintegrerende maatschappij meen het huidige politieke bestel de vrijheid te hebben om elke opnheid naar een religieuze zinvolle invulling van de waardigheid van de menselijke persoon en het daaraan gekoppeld ethisch appel, de mond te moeten snoeren. Of beseft men niet dat ook elke politiek en wetten moeten getoetst worden aan ethische fundamenten die hun oorsprong alleen kunnen vinden in de onaantastbare waadigheid van de mens als persoon en zijn bestemming?

Een herstel van de toestand is dus nodig en daarna een breed maatschappelijk debat. Dit wordt hiermee dan ook dringend gevraagd.