Belgisch Kampioenschap veldrijden

Het gaat mij om de hypocrisie in het wereldje van het veldrijden en de wijze waarop dit zondag bij BK tot uiting kwam. Eerst en vooral geldt dit voor het parcours. Het was immers algemeen geweten dat de parcoursbouwer zijn uiterste best had gedaan om zijn persoonlijke favoriet een handje toe te steken. Kwestie hoe

A.B.

sportief een dergelijk kampioenschap dan eigenlijk nog genoemd kan worden. Het was voor mij persoonlijk dan ook een genoegen om vast te stellen dat die wieltjeszuiger met pech kreeg af te rekenen.

Mijn hoop dat het BK daardoor een eerlijke sportieve strijd zou worden tussen de overgebleven koplopers, bleek evenwel onterecht. De renner die tot dusver de meeste 'arbeid' had verricht, Sven Nijs, stoorde zich namelijk geenszins aan de aanwezigheid van de TV-camera's om zijn medevluchter tot een financiële

'regeling' te bewegen. Gans Vlaanderen zag finaal hoe de man door de knieën ging. Of de beste aldus gewonnen had, zullen we nooit weten.

En na de wedstrijd kwam er nog een derde hypocrisie. Een veldrijder verklaarde domweg aan een journalist dat er in de koers over geld was geraat. Toen een sportprogramme op televisie de heren zondagavond naar de aarheid vroeg, begon de ene te stotteren en de andere zijn woorden in te trekken.

Neen heren, de kijker is echt niet zo dom als jullie.