Dedecker

Ik las een anonieme en twee met naam genoemde (van Bert Beelen en Karin Victoir) lezersbrieven onder de titels "Dedecker en automobilisten" in uw krant en wens daarop te reageren.

Ik kan het waarom van de gepubliceerde standpunten begrijpen.

Hugo Coomans - 3500 HASSELT

Uiteindelijk wil niemand bewust een gevaar zijn, een risico voor de anderen. Dat denk ik toch.

In het verdedigen van de standpunten over veiligheid of onveiligheid in het verkeer mogen echter oorzaak en gevolg niet verward worden, net als de onderwerpen ervan of de conclusies.

Het verkeer is een moeilijk thema. Wat is veiligheid?

Veilig verkeer houdt zeker in dat er richtlijnen vastgelegd worden ter bescherming, ter voorkoming. Hoever mag men daarin gaan?

Als ik de teksten van Bert Beelen en Karin Victoir lees dan begrijp ik zeker hun bedoeling. Het verdriet omwille van slachtoffers, het onrecht, de woede.

Menselijk leed. Daarin voel ik zeker mee, ik heb in eigen familie ook dodelijke slachtoffers van verkeersongevallen.

Toch vind ik - hoe hard dit ook moge klinken - dat men daarin geen verkeerde beschuldigingen mag uiten.

Bert Beelen spreekt over de onbegrijpelijke en zeer spijtige dood van een verkeersslachtoffer, een gevolg van vluchtmisdrijf.

Dat leed kan iedereen begrijpen, ik zelf ook dus.

Toch weet men nog niet wie of wat de reden is van en voor dat vluchtmisdrijf. Ik keur dat zelf ook af, vluchtmisdrijf is verkeerd, maar toch moet men mensen hun juiste rechten daarin laten behouden.

Dit vluchtmisdrijf wordt gekoppeld aan een snelheidsovertreding van Walter Grootaers. Dat is verkeerd. De presentator/zanger heeft bij mijn weten geen enkel vluchtmisdrijf gepleegd. Ik vermoed en hoop ook niet dat hij dat zou doen. Snelheid met vluchtmisdrijf verwarren is een denkfout, het beschuldigt Walter Grootaers ten onrechte.

Hij heeft vermoedelijk ook niets te maken met het ongeval dat Bert Beelen noemt, en ik denk in tegenstelling tot wat de persoon nog schrijft - helemaal niet de bedoeling om iemand te verdedigen in het genoemde ongeval. Walter Grootaers kom op voor een ander verkeersbeleid, niets anders. Hem daarom een crimineel noemen is fout.

Karin Victoir gaat zelfs nog verder. Zij beschuldigt Walter Grootaers van moord. Weer baseert zij zich op voorbeelden die niets met Walter Grootaers te maken hebben. Ik noem dat sensationele onrechtvaardigheid. Men kan en mag iemand niet veroordelen voor iets wat met die persoon niet gebeurd is.

In het streven naar veiligheid is dit niet onbekend, de gevoerde politiek in dit land maakt dikwijls dezelfde denkfout. Toch zal welke beperking en afstraffing ook de verkeersslachtoffers niet uit het verkeer kunnen wegnemen, hoe jammer ook. Of snelheid dan bij het risico hoort, en wélke snelheid, is en blijft een zwart wit discussie. Die discussie mag echter geen enkel recht geven tot verkeerde beschuldigingen. Dat is een kaakslag aan het recht op vrije mening, én het stelt personen verkeerd voor.

Het beleid moet er ook voor oppassen dat ze door hun maatregelen het verkeersprobleem juist niet verergeren, al zou dat de bedoeling niet zijn.

Ik woon in Hasselt. Ondanks onbemande camera's en duidelijk meer vertragende verkeerslichten vind ik dat de grote ring en de verbindingswegen gevaarlijker geworden zijn. Het verkeer komt veel meer samen, men moet opletten bij het overspringen van de lichten. Dikwijls zit men dan in twijfelsituaties die risico's inhouden voor anderen, dit zelfs aan gewone snelheid.

Ik woon ook in de deelgemeente Runkst van Hasselt, in de concentratie rond het St Hubertusplein. Het verkeer loopt daar al jaren in het honderd, iedereen weet dat het daar druk en gevaarlijk is. Ondanks vele beloftes is het stadsbestuur echter nog niet tot echt concrete oplossing ervan gekomen: eenrichtingsverkeer met voldoende ruimte om nog veilig genoeg te kunnen rijden. De nieuwe eenrichtingsstraten bieden dat niet, er is te weinig ruimte tussen het dubbele parkeren, overzicht om tijdig voetgangers en fietsers te bemerken is moeilijker geworden.

Bovendien zijn er de rijscholen in Runkst, Hasselt.

Men kan er op wedden dat elk uur zo'n drietal rijscholen komen oefenen in de voorstad. Runkst, (voor)stad van de rijscholen. In moeilijk en druk verkeer komen dagelijks meerdere nieuwe chauffeurs oefenen, de veiligheid neemt er zeker niet door toe. Wij wonen daar namelijk, ook onze kinderen.

Ik voer tegen die rijscholen een bewustmakingsaktie via een raamaffiche.

Ik beschuldig daar niemand in.

Zoals ik hierboven in andere moeilijke onderwerpen al stelde: ik zou dat alleen verkeerd vinden. Men moet oplossingen zoeken, niet het probleem vergroten of verergeren, en zeker niet verkeerdelijk.