Klimaattop, Wouter ter Heide, Zwolle (NL)

Bestrijding opwarming, pure symptoombestrijding.

- - -

De mislukking van de klimaattop in Kopenhagen is te wijten aan onbegrip over het feit dat niet alleen het klimaat, maar de gehele aarde - als levend organisme (Live Earth) - in een ernstige crisis verkeert, ofwel doodziek is. De opwarming van de aarde is daar een duidelijk symptoom van, maar slechts één van de vele. Vandaar dat de bestrijding van de opwarming fundamenteel tekortschiet om de aarde, als organische eenheid, in leven te houden. Daarvoor is nu eenmaal meer nodig dan symptoombestrijding. En wel het inzicht dat wij, als mensheid, niet boven die levende totaliteit staan maar er een onlosmakelijk deel van uitmaken. Het bijzondere is dat wij ons daar, als enig(!) levend wezen, nog bewust van zijn ook. Dat bewustzijn houdt simpel gesproken in dat wij met elkaar het (giga-)brein vormen van het levende (giga-)organisme, met alle consequenties van dien voor het adequaat beheer os rentmeesterschap daarvan. wij zo langzamerhand de werking tot in detail in kaart hebben gebracht, zowel letterlijk als figuurlijk.

Dankzij deze fenomenale kennis moeten wij, als wereldbevolking, zo langzamerhand tot een adequate (nationale, partijpolitieke èn economische belangen overstijgende) mondiale of eendrachtige aanpak kunnen komen van de doodzieke aarde.

Voor de effectuering daarvan heb ik mijn hoop gevestigd op de organisatie die als enige model staat voor de wereldbevolking als eenheid: “De Verenigde Naties”. Voor het waarmaken daarvan zal onze volkerenorganisatie slechts omgebouwd moeten worden tot het hecht samenwerkende wereldbrein van de levende aarde. Geen onmogelijke opgave, omdat die broodnodige ombouw zijn beslag moet kunnen krijgen via een grondige reorganisatie van de VN. In het bijzonder moet daarbij worden gedacht aan de uitbouw van de Algemene Vergadering (AG) tot mondiaal beleidsorgaan met bovennationale bevoegdheden. De democratie in optima forma. Uiteraard zal daarvoor de ondemocratische (vetorecht!) Veiligheidsraad opgeheven moeten worden, met de gelijktijdige overheveling van zijn belangrijkste taak - de handhaving van de internationale vrede en veiligheid, oftewel ‘Het Algemeen Belang’ - naar de AG.

Voor die ingrijpende reorganisatie is een algemene VN-conferentie ter herziening van het Handvest vereist, waartoe artikel 109 alle mogelijkheid biedt. Als VN-lid zou de regering daar het initiatief toe kunnen nemen. Uiteraard onder druk van het Parlement, geen partij uitgezonderd. In plaats van zich te richten op de volgende klimaatconferentie in Mexico, die op voorhand gedoemd is te mislukken (want draait om symptoombestrijding), wordt het dan ook tijd dat regering en parlement zich gezamenlijk gaan inzetten voor de broodnodige herziening van het VN-Handvest. Niet teveel gevraagd, omdat de herziening al in 1955(!) had moeten plaatsvinden, zoals elke minister en elk parlementslid met enig historisch besef zal weten. Voor dit historisch besef zullen zij de ogen niet eeuwig kunnen blijven sluiten. Politici zijn immers geen struisvogels!