Wapenleveringen aan Nepal

Print
Graag had ik ook eens gereageerd op de wapenlevering aan Nepal.
In 2000 heb ik een lange periode per fiets en te voet door Nepal gereisd en
moet zeggen dat
het qua natuur een ongelooflijk mooi land is. Ook de mensen zijn super
vriendelijk en zeer
behulpzaam maar ze zijn ook erg arm. De maoistische rebellen waren toen ook
reeds
actief en regelmatig waren er aanslagen, maar het blijft eigenlijk allemaal
vrij beperkt.
Maar nu gaan wij de overheid voorzien van ultra moderne en super gevaarlijke
wapens zodat
naar alle waarschijnlijkheid de hel voor de burgerbevolking zal losbreken
want het maakt helemaal
niet uit of deze wapens nu in handen van de regeringssoldaten of rebellen
komen, de burgers
zullen hoe dan ook het slachtoffer worden want zij worden nu reeds door de
soldaten of politie
slecht behandeld (afgeranseld, geslagen met de wapenstok enz. - dit heb ik
met eigen ogen
gezien). In ieder geval de burgers hebben zeer weinig vertrouwen in de
huidige overheid en
bij de volgende verkiezingen denk ik dat het resultaat niet naar de zin zal
zijn van de westerse
landen die overal hun systeem willen opdringen. In dat geval heeft Belgie
beloofd van geen
wapens te leveren maar laat ons eerlijk zijn wie gelooft deze regering nog.
Alleen de intentie van daar wapens te leveren vind ik al schandalig want ze
is louter op economische
gronden genomen. De gevolgen voor deze buitengewoon vriendelijke mensen doet
niet ter zake.
Ik lees zojuist dat de rebellen hun aanslagen opdrijven en dat er op 16
september weer een algemene
staking tegen de regering plaats heeft en dan durft men zeggen dat er geen
burgeroorlog is.
Het is droevig gesteld met ons en zeker als men denkt hoe we met zijn allen
de andere kant opkeken
toen enkele jaren terug en nu nog steeds, 500 km meer naar het noorden
(Tibet) de mensen werden
afgeslacht, gefolterd en uit hun land verdreven. Enkel en alleen om de
potentiele economische partner
die China met zijn enorme afzetmogelijkheden is, niets in de weg te leggen
en alzo zijn kansen gaaf
te houden om op termijn naar China te kunnen exporteren.
Ik voel echt mee met de burgers in Nepal en Tibet en hoop dat er in dit land
iemand het lef heeft om
onze economische principes eens aan de kant te schuiven en in plaats eens
een beetje mededogen
te tonen maar ik vrees dat er bij de huidige beleidsmensen zo geen figuur
rondloopt.