Limburgs volkslied en Lupus

In deze krant las men mijn verontwaardiging over de pop-rockpersiflage op het Limburgs Volkslied. Ik vond dat een misplaatste en goedkope manier om in de aandacht te komen. Uit nieuwsgierigheid ben ik naar die CD-voorstelling in het Cultureel Centrum in Hoeselt gegaan . En wat blijkt ?

Bart Elsen - Hasselt

Lupus speelde twee vlammende sets van drie kwartier uit eigen werk en deed er een kanjer van een medley van de R. Stones bovenop als bisnummer.

Instrumentaal en vocaal was dit wel degelijk dik in orde. Het waren stuk voor stuk nummers die al van bij de eerste beluistering niemand onberoerd laten. Wat mij ook aangenaam verraste was het vanzelfsprekend gemak waarmee ze van een engelstallige song overschakelen naar een nederlandstallig rocknummer. Lupus brengt tot mijn verwondering ook nummers met een pakkende, vaak striemende inhoud, maar kan het niet nalaten in een volgend nummer even gedreven de onnozele toer opgaan. Het blijven lolbroeken en de zangeresjes dragen veel bij tot de présence. Toch getuigde de organisatie van veel respect voor het publiek: geen geldklopperij, origineel decor, verrassingen allerhande en een beregoede fuif. Er hing zeker magie in de lucht bij de 500 aanwezigen. Aan Lupus wil ik het volgende zeggen: over het volkslied blijf ik gemengde gevoelens hebben, maar voor de rest: doe zo voort!