Het kan verkeren

Print
De affaire van N-VA met Jean-Marie Dedecker ( begin december 2006) veroorzaakte een " kortstondige " breuk tussen kartelpartners CD&V en N-VA. Het gebeuren dat her en der veel verkneutering verwekte, zette ook de kernschrijver E. Donckier aan, om een stukje hierover te plegen onder de titel :" Voor een zetel".
In dit stukje proza bezong de journalist nog de CD&V in volgende bewoordingen :" Voor CD&V en veel Vlamingen hebben de begrippen 'geloofwaardigheid' en 'respect' nog een betekenis". Einde citaat.

In een lezersbrief hierop met als titel "Het verleden", schreef ik :" Voor gewone burgers zouden die begrippen nog waarde kunnen hebben, maar in de politiek ? Daarvoor hoeven we eigenlijk alleen maar naar de voorbije gemeenteraadsverkiezingen te kijken," aldus mijn antwoord.

In de kern van dit weekend (14&15 april 2007) is dezelfde journalist snoeihard voor de CD&V, omdat die in de aanloop naar de aanstaande verkiezingen aan de ECHTE politiek begonnen is.

Zijn droge titel luidt " Bedrog ".

Omdat Vervotte naar het federale niveau overstapt en de minister-president waarschijnlijk volgende maand kond doet van het feit dat hij op de senaatslijst gaat staan en kandidaat-premier is, wordt de CD&V beschuldigd van bedrog en 'ongeloofwaardigheid' verweten.

"Maar de waarheid heeft haar rechten", merkt de journalist op.
En hij dist ons het verhaal op van de toenmalige minister-president Patrick Dewael die ook vaandelvlucht pleegde uit het Vlaams Parlement en door Somers werd opgevolgd. De VLD deed precies hetzelfde als CD&V nu gaat doen. Doch de VLD stoorde zich toen evenmin als de CD&V nu aan de kritiek van politieke concurrenten. Bovendien wil ik opmerken dat je toch ook niet 'selectief' de waarheid haar rechten mag toekennen.

Of dachten de andere partijen dat ze bij de CD&V echt zò naïef zouden zijn om hun beste politieke koerspaarden op stal (Vlaamse regering) te houden.

Voor wie het zou vergeten zijn, het was Steve Stevaert die de voorloper was om de carrousel op gang te trekken. Hij 'veegde' met een grove borstel het bord af. Wat betekende dat na verkiezingen wel zou uitgemaakt worden wie-waar-welk zitje zou krijgen. Was dat dan ook bedrog ? De kiezer in dit land is trouwens sinds mensenheugenis niets anders gewoon dan na de verkiezingen 'coryfeeën te zien die hij eigenlijk niet gewild heeft.

Kijk, de volgende maand, als de verkiezingsstrijd in al hevigheid zal losbarsten, krijgen we onze brievenbussen weer vol met "beloften". De ene partij nog straffer dan de andere in het beloven. Bovendien, beloftes die de veel te brave burger zal mogen 'subsidiëren, om achteraf misschien iets terug te krijgen. Neen, neen, beste krantenschrijver, alle partijen zijn in hetzelfde bedje ziek, namelijk "ongeloofwaardig".

De overheid, dat zou een herverdeler van de rijkdom moeten zijn. De SP.a is daar, zo lees ik in De Zondag van 15/04/2007, nu pas achter. Want zelfs acht jaar socialisten in de regering hebben niet kunnen voorkomen dat niet alleen eénoudergezinnen met kinderen het moeilijk hebben, maar zelfs heel wat gezinnen met tweeverdieners nog amper rondkomen.

" Ik gruwel van de term 'nieuwe armen' ", zegt Johan Vande Lanotte in De Zondag van 15/04/07. Maar het is ook om van te gruwelen als je weet dat na acht jaar paars 14,8 % van de Vlamingen een verhoogd risico loopt om arm te worden, althans volgens een onderzoek van de universiteit Antwerpen.

Hier geldt meer dan ooit :" Geen woorden, maar daden."