Daems

Print
Na een loopbaan van vijftien jaar binnen een openbare sector (dienstverlening aan de gemeenschap) besloot ik opnieuw te gaan studeren. Ik opteerde voor de richting verpleging. Drie jaar studeren zonder enige vorm van inkomen. Het koste mij drie jaar inkomen (36 x 1.500 euro + vakantiegeld en eindejaarspremies) en uiteindelijk ook mijn gezin. Na mijn afstuderen stelde ik vast dat men mensen die voor het eerst aan het werk gingen voorrang gaf. Naar schoolresultaten en stageprestaties werd niet meer gekeken. Noodgedwongen moest ik uitwijken naar Brussel. Om toch maar aan de slag te geraken.
Nu drie jaar later solliciteer ik opnieuw bij een limburgse thuisverplegingsinstelling (met een christelijke visie). En ja hoor...ik, mag starten. Een tijdelijk contarct en aan een minimum loon. Men neemt de helft over van mijn nuttige beroepservaring (lees 1,5 jaar). Als 42 jarige met twee kinderen dien ik dus gaan te werken aan een inkomen van 1.250 euro/mnd. Hiervoor dien ik 1 op 2 weekends ter beschikking te staan.

De werklozen die weigeren aan de slag te gaan hebben overschot van gelijk. Het personeelsbeleid binnen de sector is verrot omdat het gevoerd wordt door mensen die totaal geen benul hebben van wat het betekent aan een ziekenhuisbed te staan. Bovendien is er nog nooit een witte woede geweest. En als men daar dan al over sprak was het om het administratiefpersoneel een beter statuut te geven. Er werd nog nooit iets gedaan voor de verpleegkundige aan het bed. Vakbonden, werknemersorganisatie weten niet waar ze over spreken. Mijn roeping werd mij fataal. Overal waar ik aan de slag was kreeg ik een zeer positieve beoordeling. Maar nergens waardering. Ik hou het dan ook voor bekeken en niet alleen in de verpleging !!!

Wanneer men ook maar enige kritiek heeft op de werking, zelf positieve kritiek trekt men de paraplu open. Alles word onder de lakens geschoven. Dokters zijn onaantastbaar, directies onaanspreekbaar. Bejaardenmisbehandeling, medische blunders, wanbeleid, gesol met personeel...legio troef !

Dat Daems wil dat de werklozen nu ook al hun dienst gaan aanbieden binnen de sociale sector (rusthuizen, kinderopvang, bejaardenzorg...) toont duidelijk aan dat men geen enkel respect heeft voor zij die dagelijks aan de ziekenbed staan. Het zou het personeelsbeleid binnen de sector alleen maar goed uitkomen. Gratis werkkrachten. Binnen dit en tien jaar zal geen enkele instelling ook nog maar een nieuwe verpleegkundige kunnen aanwerven, want er zullen er geen meer zijn. Het zijn niet de zotten die werken...het zijn de verpleegkundigen.