Seniorenvoorzieningen

Limburg loopt achter op vlak van seniorenvoorzieningen’ HBVL 20/03/2006. Naar aanleiding van een project maatschappelijke vorming hebben wij (4 studenten BASO) een dag meegedraaid in een rust/verzorgingstehuis en waren dit enkele bedenkingen:

Kim Vangansewinkel - Peer

Seniorenvoorzieningen zijn overduidelijk een pijnpunt in onze maatschappij, dan hebben we nog niets gezegd over het feit dat deze mensen zich blauw moeten betalen aan elke m2 privacy! Wij stelden ons eerder vragen bij het volgende.

Het lijkt een nieuwe trend te zijn om senioren te plaatsen in zogenaamde ‘seniorencampussen’. Eigenlijk een soort van een ‘seniorengetto’ waar alle bejaarden samen, gezellig geconcentreerd worden samengepakt, ver weg van de ‘actieve’ maatschappij. Zodat we er niet teveel last van hebben en we ze om de 2 weken eens een uurtje op zondag eens een bezoekje brengen. Deze maatschappij is zodanig individualistisch en asociaal geworden dat iedereen in kleine minigemeenschapjes gaat samenleven. Fijn tussen mensen met dezelfde klasse, ras of leeftijdsgroep. Afgeschermd zodat er onderling zo weinig mogelijk ‘overlast’ is. Naar onze mening zorgt dit voor sociale afstomping en het verliezen van elk zinvol realiteitsbeeld. De geschiedenis heeft uitgewezen dat het groeperen van mensen nefast is voor de integratie,… gezien men afgeschermd wordt van de maatschappij. Iedereen klaagt maar dat de ouderen nors en onbegripvol zijn. Dit wordt op deze manier enkel maar bestendigt!

We mogen zulk een omvangrijke en belangrijke bevolkingsgroep niet uit te sluiten. We moeten streven naar een maatschappij waar jong en oud ongeacht ras, stand,… harmonieus samenleven en elkaar aanvullen naargelang ieders behoeften. Ouderen blijven ‘frisser’ en redelijker door de jonge mensen om hen heen en jongeren bekomen voeling met het verleden en respect voor hun oudere medemens.