Nietige wilsbeschikking

'Nietige wilsbeschikking' (Lezersbrief HBvL 30/12/05). Ik heb respect voor ieders mening en beslissing, maar wil dit toch even kwijt. Al 4 jaar bezoek ik bijna dagelijks mijn moeder van 76 jaar in het rusthuis en zie daar wel wat mensen met Alzheimer en dementie. Dit zijn inderdaad mensen waar nog een levenswil in zit, maar wanneer je hersenen niet alleen je geheugen maar ook je lichaam in de steek laten ben je een stap verder.

Michel Vanhoudt - Maasmechelen

Ik zie mijn moeder al 4 jaar stukje bij stukje sterven, niet door het gebrek aan liefde, maar door kleine herseninfarcten kort na elkaar. Met een volledig verkrampt lichaam kan ze na het laatste infarct van deze zomer zelfs niet meer spreken en herkenning is er ook vaak niet meer bij.

Haar leven is nog niet voorbij en ik kan U verzekeren dat het emotioneel zwaar is en pijn doet om iemand waarvan je houdt zo naar zijn einde te zien gaan.

En daarom zal ik gezond en helder van geest ook mijn wil te kennen geven, niet omdat ik egoïstisch zou zijn maar gewoon omdat ik van mijn vrouw en kinderen hou en hun de pijn en machteloosheid die ik nu ervaar wil besparen.

De pijn en verdriet van een overlijden is groot maar moet een overlijden dan zolang duren?