Davidsfonds in 'Flanders Fields'

Print

Davidsfonds in 'Flanders Fields'

Bocholt -

De landshonger van Duitsland, zijn frustratie omdat de Elzas na de Frans-Duitse oorlog naar Frankrijk ging, de afgunst omdat het niet -zoals de andere grote landen van Europa- in het bezit was van kolonies en de annexatie in 1908 van Bosnië en Herzegovina door de Keizer van Oostenrijk-Hongarije, waren de onderliggende factoren voor het starten van de 'Grote Oorlog' van 1914-1918.

Het menselijk leed dat deze oorlog meebracht werd ons duidelijk gemaakt in het Ieperse museum 'In Flanders Fields'. Het museumbezoek startte met een tas koffie en een inleiding door een van de conservators. Het museum toonde op aangrijpende wijze hele karavanen vluchtende mensen, platgebombardeerde dorpen en steden, de talloze doden en gewonden die aan beide zijden vielen, persoonlijke bezittingen van de slachtoffers, het gebruikte militaire materiaal.

Na het middagmaal in het museum maakten we met een gids een rit langs de Ieperboog Noord. We bezochten de gerestaureerde verbandpost van de Canadese dokter John Mc Crae die, met vaak zeer primitieve middelen, mee instond voor de verzorging van de talloze gewonden. Van zijn hand is het bekende gedicht: 'In Flanders Fields where poppies grow...'

Daarna reden we door het landschap van de Westhoek met de talrijke grote en kleine monumenten van de naties die zij aan zij streden in de loopgravenoorlog die hier werd uitgevochten en waar duizenden soldaten stierven voor vaak maar een kleine terreinwinst. Er werd door de Duitsers zelfs gas gebruikt om de vijand proberen te verslaan.

We bezochten ook Engelse en Duitse begraafplaatsen waarbij vooral het verschil in stijl opviel: de witte grafstenen van de Britse gesneuvelden in een mooie open ruimte met vaak bloemen ervoor of een mooie tekst van het thuisfront er op, stonden in schril contrast met de grauwheid van de Duitse begraafplaats. De Britse dodenakker 'Tyne Cot' is een staaltje van Britse tuinarchitectuur en maakte indruk door z'n grootsheid. Langs de Franse begraafplaats 'Charles de Potyze' keerden we terug naar de mooie stad Ieper waar we wat vrije tijd doorbrachten.

Na het bijwonen van de indrukwekkende 'Last Post' aan de Menenpoort trokken we huiswaarts na een mooie lentedag die in schril contrast stond met de rauwe werkelijkheid van deze verschrikkelijke oorlog en met in ons hoofd het lied van Willem Vermandere:

'... 't is de oorlog die je hier weervindt
en het graf van duizend soldaten,
altijd iemands vader
altijd iemands kind...'

M.B. Reyskens


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio