Café 't Fiasco bestaat niet meer

Print
Café 't Fiasco bestaat niet meer

Café 't Fiasco bestaat niet meer

Genk -

Op dinsdag 1 april gingen de deuren van café 't Fiasco op de Weg naar As dicht. Een stukje Genkse geschiedenis werd daarmee afgesloten.

In de beginperiode, twintig jaar geleden, sloot het café nauw aan bij het studentenleven van de kunsthogeschool in het oude ziekenhuis.

Als leerlingen en docenten samen aan de toog zaten, dan was dat heel gewoon. Soms werden er kunstprojecten voorgesteld, o.a. video's en fotoreportages. 't Fiasco was ook het toneel van meer studentikoze scènes. Ooit werd er een onderbroek van docent Luc Pien per opbod verkocht; we hebben nooit geweten hoe de studenten eraan kwamen. In die eerste bruisende jaren opende het café zijn deuren al om 8 uur 's morgens, en uitbaatster Caroline deed ze pas laat in de nacht weer dicht. Niemand hoefde honger te lijden: moeder Francine was een uitstekende kok en bereidde vele originele gerechten.

Na enkele jaren bleven de leerlingen weg, en vormde zich een vast publiek uit Genk en omgeving dat vijftien jaar of langer meegroeide met het café. 't Fiasco werd door de buitenwereld een apart café genoemd, en dat was het ook. Het onderscheidde zich door z'n grote diversiteit aan bezoekers: hoog- en laaggeschoold, rijk en arm, autochtoon en allochtoon. Met periodes kwamen er mensen met drugproblemen afgezakt, en Caroline wist er respectvol en kordaat mee om te gaan. Geheelonthouders kwamen er een theetje drinken, en mensen zonder geld een kraantjeswater. Caroline en Francine waren ook gul en luisterbereid voor mensen met problemen. 't Fiasco bleef een artistiek cachet behouden: sommige klanten kwamen binnen met een gitaar, er waren af en toe optredens, en met Genk on Stage vond hier elk jaar een alternatief festivalletje plaats.

Geregeld waren er mensen die in ruil voor gratis drank dj wilden zijn, en hun platenkeuzes waren zo uiteenlopend en experimenteel dat er altijd wel iemand morde.
Vóór 't café werd er een terras gebouwd met houten torentjes en bloembakken (toen de foto getrokken werd, was het al afgebroken). Op zondag waren de tegels vaak bont gekleurd als de kinderen zich uitleefden met stoepkrijt. Soms liet Caroline zand aanvoeren, en dan vond je er al snel ook schepjes, koekenpannetjes en andere vormen.
Er groeide een hechte band tussen de klanten, die soms samen gingen zwemmen, kanoën of kamperen. Velen van hen zullen nu deze vaste haven missen. Caroline maakte van haar café immers een grote living. Maar de herinnering zal blijven.

Foto genomen door Freddy Scheepers


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio