Kerk en homoseksualiteit

Ik snap het niet. De Paus gaat preventief maatregelen nemen om homo’s uit het priesterambt te weren. Ik heb altijd begrepen, dat priesters zich onderwerpen aan het celibaat. Iemand die niet met het celibaat uit de voeten kan, moet geen priester willen worden. Priester worden is een roeping en volgens mij staat dat los van iemands geaardheid.

Egbert Roozen, voorzitter holebiplatform - Turnhout

De Paus wil met deze maatregelen eerdere schandalen, zoals in Amerika, voorkomen. Maar waren bij deze schandalen alleen homoseksuele priesters betrokken? Of is dit, zonder dit te willen ontkennen, een goede manier om homoseksualiteit te stigmatiseren en op die manier uit de Kerk te bannen? Ik snap het weer niet goed. God schiep de mens naar zijn evenbeeld en gaf de boodschap mee; ‘heb uw naaste lief als u zelf’. Ben ik als homo dan een mindere mens? Ben ik dan zo anders in het koesteren van de wens om mijn leven met iemand te delen? Om liefde en geborgenheid te ervaren?

Onze tijd kent diverse noden, waarin begrip, acceptatie en medemenselijkheid hard nodig zijn om onze samenleving leefbaar te houden. De Kerk zou de boodschap van vrede en respect voor de schepping en voor de ander moeten brengen. We moeten samen bouwen aan onze samenleving, waarin ieder zich ten volle kan ontplooien en op die manier een bijdrage kan leveren. Daarvoor is dialoog nodig. Geen polarisatie. Daarvoor zijn mensen nodig. Zonder uitsluiting van wie dan ook. Ik zou wensen, dat de Paus deze boodschap zou lezen.

Aangeboden door onze partners