Van begin tot eind

Een mens verlaat deze aarde zoals hij/zij heeft geleefd. Daar valt niet aan te tornen. De fijne, humoristische noot van iemands karakter klaart zelfs de hemel in de laatste dagen van diens bestaan. Ontroerend mooi zijn dergelijke ervaringen: ze beklijven voor de rest van je dagen.

Ann

Maar het tegenovergestelde is helaas evenzeer waar. Knorrend en vittend doorgaan tot het bittere einde maakt het overgaan voor deze mens extra lastig, zowel fysisch als psychisch. De zelfrealisatie die je in de loop van je leven waarmaakte, draagt dus echt z’n vruchten tot en met onze laatste ademtocht. Ik ervaar dit als de waarheid van het leven. Het Leven dienen, schenkt vrede en vriendschap. Wie het Grote Leven onrecht aandoet door rancune, negativiteit … vast te houden, betoont zich eigenlijk ondankbaar t.o.v. de wonderlijke Schepping. Oorzaak en gevolg kunnen we niet ontvluchten, alle pogingen ten spijt. Trouwens, mensen die met een kwinkslag door het leven gaan, hebben vaak diepe waters doorkliefd, maar ontwikkelden een ruimer hart in het veld van mededogen.