Krakatau 27 augustus 1883

Vandaag is het de 122ste verjaardag van de uitbarsting van de Krakatau, een vulkanisch eiland in Indonesië, gelegen tussen Java en Sumatra. Op 20 mei 1883 traden de vulkanen in werking, om op 27 augustus het hoogtepunt te bereiken, waarbij een groot deel van de vulkaangroep van de aardbodem verdween. Door deze instorting ontstond een caldeira met een doorsnede van ± 7 km, terwijl enorme vloedgolven, een Tsunami, gevormd werden, die tot 20 meters boven het normale peil uitstaken. De kusten van Zuid-Sumatra en West-Java werden overstroomd, waarbij ruim 36 000 slachtoffers werden gemaakt. De hoeveelheid as en puin die de Krakatau heeft uitgestoten, wordt geschat op 18 kubieke kilometers. De tot 50 km hoogte gestegen aswolken waren in 13 dagen om de aarde gewenteld en veroorzaakte abnormale rode schemeringen, die tot 1886 aanhielden. De geluidsgolven van de explosies waren over een kwart van de aarde waarneembaar. In december 1927 begon een nieuwe, veel rustiger verlopende uitbarsting, in werkelijkheid op de rand van de in 1883 gevormde caldeira. Uit deze aanvankelijk onderzeese uitbarsting ontstond het nieuwe eilandje Anak Krakatau (= Kind van Krakatau). Sinds het begin van de jaren tachtig van de twintigste eeuw vertoont de vulkaan weer enige activiteit.

Willy Alenus - Zeedijk

Voor de bio-geograaf is Krakatau bijzonder interessant, omdat mag worden aangenomen dat bij de uitbarsting in 1883 de gehele vegetatie en de dierenwereld werden vernietigd. De herbegroeiing begon met blauwwieren (in 1886 waargenomen), die de verwering van as en lava inleidden. Varens en zaadplanten volgden later. In 1909 werden in totaal reeds 274 plantensoorten aangetroffen, waarvan de zaden en vruchten door water, wind, dieren (vogels) en de mens waren binnengebracht. De recente fauna bestaat uit enkele ingevoerde zoogdieren (ratten), vleermuizen, tientallen vogelsoorten, enkele reptielen, veel insecten, enkele landmollusken, enz.