Scarlet

“ Laat u niet uitkleden, stap over naar Scarlet – one”

Katrien Vangaever, Martin Gobyn - Brugge

Omdat we ons al vrij bloot voelden lieten we ons in februari door deze slogan lokken. Na meer dan een maand wachten kon de overgang eindelijk technisch gebeuren. Sindsdien voelen we ons nog bloter dan vooraf.

Na de (nodige?) overgangsperikelen met dubbele en zelfs drievoudige betalingen, die nog niet teruggestort werden, betalen we nu effectief het in de reclame vooropgestelde bedrag, MAAR de telefoon werkt niet.

We vermoeden dat we niet de enige mensen zijn met problemen, want als men de helpdesk belt duurt het bijna één uur vooraleer men aan de beurt is. Volgens de medewerkers is dat toch niet zo erg, want met Scarlet-one bel je toch gratis. Hoe je dat kan doen met een telefoon die niet werkt moeten ze mij dan toch eens uitleggen.

Het gevolg is dus oplopende telefoonrekeningen voor onze buren van waaruit we tevergeefse pogingen ondernemen om bij de juiste persoon van Scarlet te geraken. Personeel is er wel, maar telkens komen we bij iemand anders die weer vindt dat het probleem toch niet dat was wat zijn collega vermoedde en dus maar weer een nieuw dossier opent.

De interne communicatie binnen een bedrijf voor telecommunicatie is een schoolvoorbeeld van hoe het NIET moet. Dus verwondert het ons eigenlijk al lang niet meer dat de externe communicatie en de volledige infrastructuur ook mank loopt.

Sommige personeelsleden laten ook doorschemeren dat er heel wat vierkant loopt bij Scarlet. Andere dan zijn zo brutaal om te beweren dat we ons gelukkig mogen achten dat we bij Scarlet zijn omdat het bij de concurrentie nog slechter is.

Ondertussen is onze telefoonverbinding, na een langdurige periode van nu eens wel en dan weer niet, sinds 12 juli volledig verbroken. We hebben al uren bij onze buren bij de telefoon gezeten, maar er verandert helemaal niets.

Gelukkig werkt de ADSL lijn nog, anders hadden we in de 21ste eeuw van tamtams en rooksignalen moeten gebruik maken om uiting te geven aan onze wanhoop.