thumbnail: null
thumbnail: null

Huisartsen en antibiotica

Voor de zoveelste maal worden wij als huisartsen weer eens door het slijk gehaald, ditmaal nog eens door Testaankoop: wij kunnen al weer geen keelontstekingen meer detecteren en uiteraard behandelen wij die dan ook nog eens verkeerd.

Dr. M.B. - Lummen

Mag ik er dan toch even op wijzen dat volgens recent wetenschappelijk onderzoek, en ik citeer de richtlijnen van het WVVH :" Het blijkt moeilijk een zekerheidsdiagnose te stellen van een streptokokkenangina. De sensitiviteit van de klinische score door artsen ligt tussen de 36% en 73%: men heeft dus gemiddeld één kans op twee om de diagnose te missen " het dus zeer moeilijk is om aan de hand van het onderzoek van de keel alleen een correcte diagnose te stellen. Met een kans van 1 op 2 lijkt dit zelfs eerder een loterij.

De anamnese (datgene wat de zieke vraagt en vertelt) is minstens even belangrijk. Wanneer de testaankopers dus onechte klachten brengen moet men nadien ook niet verbaasd zijn dat de dokter een onjuiste behandeling instelt.

Wat het "aandringen"op antibiotica van de zogenoemde patiënt betreft: ik merk dit dagelijks in de praktijk. Zolang men vanuit de overheid geen structurele maatregelen treft om de arts te beschermen tegen shopping-gedrag van de patiënten, kan men ook niet verlangen dat wij als artsen elke dag weer oeverloze discussies beginnen met de patiënten om geen antibiotica voor te moeten schrijven. Ondertussen immers goed wetende dat mijn wachtzaal propvol zit met echte zieken en dat mijn collega één straat verder waarschijnlijk wel de eis zal honoreren.

Wat de keuze van antibiotica betreft: de zogenaamde juiste smalspectrum-AB zijn de helft van de tijd niet verkrijgbaar bij de apotheker. Ook hier weer een rol van de overheid: zorg tenminste dat de medicaties die wij dienen voor te schrijven leverbaar zijn. Maar uiteraard is het gemakkelijker om de fabrikanten te verplichten de prijs van oude maar toch nog goed bruikbare medicatie te laten zakken zodat ze echter niet langer meer economisch interessant zijn waardoor ze dan plots "totaal onverwacht" altijd uit stock blijken te zijn.