Mist... mistig leven

Een mistige voormiddag in de Ardennen bleef zo malen in m’n hoofd. Het was een fantastisch zicht vanop een mooi panoramapunt te kunnen volgen: dat mysterieuze spel van die ondoorgrondelijke mistvlagen. Het refereerde naar tijden waar chaos mijn leven beheerste en verwarring onrust zaaide.

Ann

En toch, staat het ‘nieuwe’, het ‘creatieve’ op na tijden van mist en ‘niet helder kunnen ontwaren’. Bij mist zijn we sowieso gedoemd tot voorzichtigheid en uitkijken. Denk maar aan de nevelige ochtenden van de aankomende herfst wanneer het opletten wordt naar zichtbaarheid op de baan. Hoe zouden mensen die kampen met dementie de nevelen in hun hoofd beleven? Volgens eigen ervaring met een vriend zaliger was z’n vrijbuitersleven niet ten einde. Wel was het noodzakelijk hem in alle rust en openheid tegemoet te treden. Bedankt Frans, voor deze allerlaatste, prachtige momenten samen, een feest van eenvoud en puur genot. Tot in de eeuwige jachtvelden … dan nemen we gewoon de draad weer op.