thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null
thumbnail: null

105-jarige Hem Vuerstaek afwezig tijdens Grenswachthulde, wegens opname in ziekenhuis

Vrijdagmiddag om 13.30 uur trok een stoet door de straten van Smeermaas voor de 45e Grenswachthulde sinds 1968 het jaar van de oprichting.

De 105-jarige Herman Vuerstaek, de enige nog in leven zijnde grenswachter, betreurde het om niet aanwezig te kunnen zijn, Hij liet zich verontschuldigen wegens opname in het ziekenhuis na een val.

arnold roberts

“Pa heeft geen breuken maar moet na zijn val een tijdje in het hospitaal verblijven” zei zijn zoon Lucien Vuerstaek, die steeds zijn vader vergezelt tijdens de huldeblijken in Lanaken en Veldwezelt.

Voorop gegaan door Doedelzakspeler Johnny Reijnaers, volgden enkele jongeren met kransen en de vaandeldragers. De jongens en meisjes van het vijfde en zesde leerjaar, een afvaardiging van het gemeentebestuur en burgers, samen met een detachement Nederlandse Mariniers, maakten de stoet compleet op weg naar het monument in de Brugstraat.

Het is voor het huidige bestuur de 10e maal dat zij de Grenswachthulde organiseren. Telkens gebeurt dat in september rond de datum dat Lanaken en daarmee ook Smeermaas in 1944 bevrijd werden van het Duitse juk.

Vanaf het begin dat de Grenswachthulde onder nieuw bestuur kwam werd de Hulde naar vrijdag in plaats van zaterdag verplaatst. Op die manier worden de leerlingen, van klas 5 en 6, van de Basisschool Aan de Basis, betrokken bij de herdenking van de bevrijding in de septemberdagen van 1944 en worden de gesneuvelde Grenswachters uit Limburg herdacht.

Nadat Josianne Hendriks-Kuipers voor het organiserende comité haar welkomstwoord had gedaan, deed schepen Mark Curvers het woord namens de gemeente, waarin hij zijn lof uitsprak voor de organisatie en in het bijzonder voor de jeugdige deelnemers. Na zijn toespraak kwamen enkele kinderen aan de beurt om een klein gedicht voor te lezen, dat ging over vrede en dankbaarheid.

“Eenmaal per jaar gedenken wij hen, de helden van het land. Zij stierven opdat wij konden leven. Slechts eenmaal per jaar, zó véél keer te weinig”, las een van de meisjes voor en zij besloot haar gedicht met: “Want zij stierven voor Vorst, voor vrijheid en voor recht”.

Pastoor Vanherck hield een toespraak en zegende het vuur aan het monument waarna de bloemen en kransen gelegd werden door het Gemeentebestuur en verschillende plaatselijke- en militaire verenigingen steeds samen met een van de leerlingen.

Na het spelen van de Brabançonne gingen de deelnemers terug naar het ontmoetingscentrum ,om daar bij vlaai en koffie bij te praten. De leerlingen werden getrakteerd op fruitsap en een wafeltje.

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio