Russische roulette

Print
Russische roulette

Russische roulette

Fietsers kunnen in ons land nog altijd niet veilig op weg. Dat is de voorbije week andermaal gebleken. Amper enkele dagen na de start van het nieuwe schooljaar zijn er al te veel jongeren betrokken geraakt bij verkeersongevallen. En dat fietsen ook voor volwassenen gevaarlijk blijft, bleek het voorbije weekend.
Uit onderzoek blijkt dat fietsers in ons land tweemaal zoveel kans hebben om in een verkeersongeval om het leven te komen dan in Nederland. Als we de Nederlandse fietspaden vergelijken met de onze, lijkt dat cijfer ons nog erg optimistisch. Fietsen in België, dat is toch nog altijd een beetje als Russische roulette.

Dat fietsen in Vlaanderen verre van veilig is, heeft vooral te maken met de infrastructuur, ook al is er de voorbije jaren onder impuls van Vlaams minister van Mobiliteit Hilde Crevits veel gebeurd. Maar je mag van de Vlaamse overheid niet verwachten dat ze in één legislatuur een beleid corrigeert dat al sinds de jaren ’50 en ’60 fout loopt. Terwijl in Nederland over ruimtelijke ordening en mobiliteit werd nagedacht, werd in ons land hier en daar lukraak wat beton gestort. Naast een tuintje en een bloemetje voor het raam kreeg ieder huisje zijn hoogstpersoonlijke toegang tot ‘de grote baan’. Nu dragen we daarvan de gevolgen.

Dat ons land een gevaarlijke plaats is voor fietsers, en bij uitbreiding voor voetgangers, heeft ook te maken met ons rijgedrag. Eenmaal in hun auto veranderen heel wat automobilisten in een egoïstische machtswellusteling wiens IQ omgekeerd evenredig is met de cilinderinhoud van zijn auto en die aandacht noch respect heeft voor andere weggebruikers. Wie af en toe in het buitenland rijdt, zal het beamen: in tegenstelling tot automobilisten in andere beschaafde landen houdt de Belgische automobilist zich niet aan de verkeersregels, rijdt hij agressief en is hij onbekend met de functie van achteruitkijkspiegels en richtingaanwijzers. Zolang er niets verandert aan ons rijgedrag, hebben veilige fietspaden geen zin.

Toch ligt het niet alleen aan de agressieve automobilist of het slechte fietspad. Fietsers en voetgangers dragen ook verantwoordelijkheid voor hun eigen veiligheid. Nog teveel voetgangers lopen door het rood; nog te veel wielertoeristen rijden naast het fietspad; nog te veel wielertoeristen steken op gevaar van eigen leven de weg over omdat ze het vertikken om hun voeten uit hun klikpedalen te halen. We zien in de weekendnachten nog te veel jeugdige fietsers aangeschoten en zonder verlichting over de weg zwalpen, nog te weinig fietsers kennen de voorrangsregels aan rotondes en de aversie van fietsers voor fietshelmen en veiligheidshesjes begrijpen we al helemaal niet.

Guido Cloostermans