Koningschap herdenken

Print
Koningschap herdenken

Koningschap herdenken

Het zijn beroerde tijden voor de koninklijke familie. Er gaat bijna geen week meer voorbij zonder dat eerste minister Elio Di Rupo in de Kamer ondervraagd wordt over het doen en laten van een van de leden van de koninklijke familie.
Zo zijn er de herhaalde vragen naar de ondoorzichtige financiering van de koninklijke familie en het gebrek aan controle op die financiering. We denken ook aan de steeds weerkerende vragen bij zowat elke officiële toespraak van de koning. De voorbije maanden was er veel te doen over de financiën van koning Fabiola. Vandaag wordt de premier ondervraagd over de reis van prins Laurent naar Israël.

De vragen over prins Laurent zijn ondertussen niet meer te tellen. En er zijn ook zaken waar de premier niet over ondervraagd wordt, maar die de Wetstraat en de publieke opinie ten zeerste beroeren zoals de vraag van Delphine Boël om door koning Albert erkend te worden als zijn natuurlijke dochter.

Hierbij moeten we wel opmerken dat de ene keer het de koninklijke familie zelf is die voor de nodige commotie zorgt. De manier waarop Laken en in het bijzonder koning Albert omgaat met wat we de affaire Boël willen noemen en hoe ze daarover communiceert, is gewoon niet meer van deze tijd en werpt een licht op de wereldvreemdheid van de familie. In andere gevallen worden spijkers op laag water gezocht, gaat het eerder om door politiek en media geprovoceerde incidenten. We denken dat dit laatste nu het geval is met de reis van prins Laurent naar Israël.

De koninklijke familie is inzet geworden van politieke en ideologische discussies. Dit is niet goed voor de koninklijke familie, waardoor haar legitimiteit steeds nadrukkelijker in vraag wordt gesteld door de (Vlaamse) publieke opinie. Het is niet goed voor het land en ons imago in het buitenland. Op termijn is dit onhoudbaar, riskeren we een fataal incident.

Dit moeten we – in de wetenschap dat er nog altijd een politieke meerderheid is voor een koning als staatshoofd – voorkomen. Dat kan enkel door de rol van de monarchie te herdenken in de richting van een eerder protocollair koningschap, door een doorgedreven beperking van het aantal leden van de koninklijke familie met een publieke functie plus bijhorende dotatie en door de financiering van de koninklijke familie volledig transparant te maken.

Dit moet zo snel mogelijk gebeuren. In ieder geval vóór koning Albert de troon doorgeeft aan prins Filip. Waarmee we in feite tweemaal hetzelfde zeggen. Pas daarna kan het opnieuw rustig worden rond de koninklijke familie en kan ze eventueel opnieuw populair worden zoals in Nederland.

Eric Donckier