BHV

Ik dank de heren Rudi Vereecken (Terhagen) en Willy Degheldere (Brugge) voor hun hout- snijdende lezersbrieven van 17 mei jl. Dat de NIET- splitsing van het kies- en gerechtelijke arrondissement BHV (het bestuurlijke arrondissment IS gesplitst), strijdig is met de grondwet, met de taalwetten van 1962 /1963 en met de recente kieswetgeving, weet onderhand iedereen, behalve de dames en heren die ons regeren.

Willy Alenus - Oostende

De "kern" van de zaak, die natuurlijk zelden of nooit wordt aangeraakt, zit in het RECHT VAN DE GROND (het grondgebied-beginsel) ; dat is een 'uitvinding' van Groot- Brittannië, de Verenigde Staten, Nederland, Frankrijk en . . . Wallonië ! Maar het heeft alles te maken met openbare orde.

Wie in Nederland woont is Nederlandstalig (ook de 90 p.c. Duitstaligen in Vaals), wie in de Verenigde Staten en in Groot- Brittannië woont is Engelstalig, wie in Frankrijk woont is Franstalig (sorry Duitslataligen in de Elzas en Corsicaans-taligen in Corsica) en wie in Wallonië wont is Franstalig (sorry tienduizenden Vlamingen en allochtonen).

Maar wie in Vlaanderen woont is natuurlijk ook Nederlandstalig of wordt verondersteld dat te zijn (vandaar de verplichte inburgering). Maar wij, Vlamingen, zitten wel met één uitzondering (BHV), die voor een groot gedeelte te wijten is aan onze kortzichtigheid, aan de hebzucht van de voormalige Vlaams- Brabantse landeigenaars, aan het bedrog vanwege Brusselse verkavelaars en Immobiliën- agentschappen.

Griekse vrienden namen na de onafhankelijkheid van Kongo, een handelszaak over in Beersel. Groot was hun verbazing toen zij van mij (en van het gemeentebestuur) te horen kregen dat Beersel in Vlaanderen lag. De verkoper van de zaak had hen wijsgemaakt dat Beersel deel uitmaakte van de Franstalige "très grand Bruxelles" en de Brusselse notaris had trouwens alle akten in het Frans opgesteld ! Ik weet dat ik nu alle Limburgers aan het verbazen ben, omdat mijn gouwgenoten veelal niet weten hoe het Belgofone België reilt en zeilt en waarom het zo lang stand houdt. En waarom er meer Franstalige magistraten zijn dan Nederlandstalige !

Toen er eindelijk verzet rees tegen het ongrondwettig erkennen van Franstalige minderheden in Vlaams- Brabant (en het toekennen van faciliteiten, tot overmaat van ramp), gingen alle anderstalige inwoners van Vlaams- Brabant (behalve mijn Griekse vrienden in Beersel), op hun achterste ledematen staan, opgehitst als zij waren en nog steeds zijn, door de fanatici van de FDF ("Front des fanatiques farfelus") ; zij riepen en roepen nog steeds, = "le droit du sang", "het recht van het bloed", - omdat zij Franstalig zijn en zij hun bloed hebben meegebracht, moet Vlaams- Brabant Franstalig worden, uiteraard zonder faciliteiten voor de Vlaams- Brabanders.

En om dat "recht" bekrachtigd te zien door de internationale gemeenschap, wordt er al jarenlang klacht ingediend bij de Raad van Europa (niet te verwarren met de EU), die dan om de haverklap een Rheto- Romaanse, Zwitserse inspecteur stuurt, een ambtenaar die bij hem of bij haar thuis, harder wordt gediscrimineerd dan de Basken in Baskenland.

Volgens mijn Griekse vrienden bestaat er maar één oplossing, = de Cypriotische, met een Turks Cyprus en een Grieks Cyprus. Toegegeven, ik had er nog nooit aan gedacht.