De Mysteries van de Holsteen, een relaas van sagen en verhalen over Zonhoven

Print
De Mysteries van de Holsteen, een relaas van sagen en verhalen over Zonhoven

De Mysteries van de Holsteen, een relaas van sagen en verhalen over Zonhoven

Halveweg

Zonhoven -

74. Zonhoven en de Sansculotten

Ons pa en ons ma hadden het al langer gemerkt. Uren voordat grootva zijn vertelavonden begon, zaten ze daar al, vaak met een koffie, soms ook met een paar sneetjes boterhammen. Ons pa was al eens zo onopvallend mogelijk langs hen op gewandeld - gewoonlijk het derde bankje aan de kant van de draad van Til en Waar, hun naaste buren - maar hij kon er geen woord uit opmaken: was het Frans, Engels of Duits?

Hij zou het niet weten en zo kreeg ik de opdracht, die bewuste zomeravond dat grootva het over de Sansculotten ging hebben, hen te vragen of alles goed ging en of ze iets nodig hadden. In welke taal: dat moest ik maar zelf uitzoeken; de bedoeling was erachter te komen wie ze waren en waarom. Zo gezegd, zo gedaan! Eenvoudig was het niet, want telkens als ik de aanval wilde inzetten, was er wel iemand die aanschoof, of iets wilde vragen, of naar ons pa of ma vroeg, of om het even wie of wat…

“De tijd van de Franse Revolutie, in tegenstelling tot wat men zou denken, einde XVIIIe eeuw…”. Daar begon grootva al en het geroezemoes verstomde onmiddellijk. Ik sloop naar mijn vaste plaatsje aan zijn zij en gaf met een verongelijkt teken aan ons pa te kennen dat ik mislukte in mijn opdracht. “De tijd, zowel voor als na de Franse Revolutie, was voor Zonhoven eigenlijk geen tijd van bittere armoede, eerder een opbloeiende periode, zowel voor de landbouw als voor de industrie en de handel. Zonhoven telde met zijn 2000 inwoners, meerdere welvarende families en dat verklaart dan ook de wrange weerzin t.o.v. de Fransen, die helemaal niet aanzien werden als de 'bevrijders' zoals ze zichzelf noemden.

De Lorre en de Corre waren dus helemaal niet van hun missie ontslagen na hun terugkeer van hun Parijs avontuur en ze waren maar al te gretig om aan elk anti-Frans initiatief deel te nemen. Zo maakten zij steevast deel uit van de 'veiligheidsbrigade', zoals ze zichzelf noemden, van mijnheer pastoor Jacobs, die zich openlijk tegen de Fransen keerde. Hij nam resoluut de leiding van zijn parochie in handen en als een ware held bestreed hij de vervolgingen van de Franse Sansculotten. Hij voltooide ook de plannen van zijn voorganger, de voltooiing van de nieuwe kerk en hij stierf dan ook totaal uitgeput, na een leven vol gevaarlijke avonturen, waar de Holsteen een belangrijke rol in zal spelen en waar we het direct over gaan hebben.” Als hij dat zinnetje uitsprak, was dat het onvermijdelijke teken dat hij een pijpje wilde opsteken en de mensen profiteerden er dan ook altijd van om datgene te doen wat een spontaan ingelaste pauze aan mogelijkheden bood.
(wordt vervolgd)


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio