Inkomensgarantie uitkeringen

Voor 1992 bestond in België het systeem dat mensen deeltijds konden werken en deeltijds stempelen. Onder een socialistische regering werd dit goede systeem vervangen door het systeem van inkomensgarantie

P. Desmet

uitkeringen (IGU) waardoor vele deeltijdsen 25 tot 30% van hun inkomen verloren zagen gaan. Nu vindt

men (opnieuw de socialisten) dit te duur en wil men zwaar gaan besparenpp dit systeem. Vandenbroucke zette de besparingen in de steigers en Vandenbossche moet die uitvoeren.

Hiermee creëren de socialisten een werkloosheidsval zo groot als een huis. Het is al niet bijster interessant om deeltijds te gaan werken rekening houdend met de kosten voor mobiliteit en kinderopvang. Met de veranderingen die 9P til zijn moetje wel gek zijn om nog deeltijds te willen werken. Men wil 25.000 jobs creeren in de dienstencheques maar omdat het hier om zware beroepen gaat (poetsen) zullen dit deeltijdse jobs

zijn. Met de hervorming van de IGU zal men vanzelfsprekend geen volk vinden om die zware, slecht betaalde jobs op te nemen. Maar geen nood. Vandenbroucke heeft ook de zogenaamde sluitende aanpak uitgevonden (een eufemisme voor een genadeloze heksenjacht op werkzoekenden) waardoor mensen zullen verplicht worden deze deeltijdse jobs (waarvan men niet kan leven wegens de bezuinigingen op de IGU) te aanvaarden op straffe van schorsing. Hiermee is het doel van Vandenbroucke bereikt nl. hij die niet werkt zal niet eten. Daarmee wordt het Amerikaanse systeem van de 'working poor' ook in België geïntroduceerd.

Wat me zeer stoort is dat de IGU om peanuts gaat in vergelijking met het totale budget van de sociale zekerheid maar dat men toch die groep met de allerlaagste inkomens (als je een hoog inkomen hebt wordt je immers niet toegelaten tot het systeem) wil treffen. Dit terwijl er in 2005 voor € 5, I miljard of 204.000.000.000 oude franken aan de patroons gegeven wordt o.v.v. lastenverlagingen. De enige tegenprestatie die ze daarvoor moeten doen is hun zakken open houden.

Het verwondert me zeer dat de vakbonden hiermee blijkbaar akkoord gaan. Ze zijn al een hele tijd op de hoogte van de plannen maar de achterban wordt niet gemobiliseerd tegen deze besparingsplannen. De reacties vanuit de vakbond op de sluitende aanpak op werklozen was ook al (te) lauw. Verhofstadt/Vandenbroucke beloofden 200.000 nieuwe banen. In de plaats kregen we er 85.000 werklozen bij. Dit falend beleid wordt nu in de schoenen van de werklozen geschoven. Misschien wordt het tijd dat werkzoekenden zelf een eigen centrale krijgen binnen de vakbonden want nu worden hun belangen in elk geval te weinig verdedigd. In het laatste interprofessioneel akkoord staan zelfs arbeidsvernietigende maatregelen (zoals meer overuren) waardoor werkzoekenden nog minder kansen zullen krijgen te participeren.