De Mysteries van de Holsteen, een relaas van sagen en verhalen over Zonhoven

Print
De Mysteries van de Holsteen, een relaas van sagen en verhalen over Zonhoven

De Mysteries van de Holsteen, een relaas van sagen en verhalen over Zonhoven

Halveweg

Zonhoven -

73. Hoe Zonhoven een toonaangevende rol speelde in de Franse Revolutie (6)
“Gelukkig waren niet alle mannen, noch vrouwen die mening toegedaan en waren er ook huwelijken die stevig op liefde en tederheid gebaseerd, de beide echtgenoten voor evenwaardig hielden en het belang van de persoonlijke inbreng in het huishouden en de familie even fundamenteel vonden als nu!

” vervolgde grootva zijn betoog over de familierelaties ten tijde van de Franse Revolutie. Deze bewering bezorgde Tunke Stes het zoveelste oorverdovend applaus, maar op een klein armgebaar verstilde men meteen en ging hij onverstoorbaar verder: “ Toen de revolutie startte, grepen sommige vrouwen met kracht in om zich te laten gelden in het breekbare politieke klimaat. In de tijd van de revolutie lieten vrouwen zich niet weren uit de politiek, ze zwoeren eden van trouw, plechtige verklaringen van patriottische trouw en bevestigingen van de politieke verantwoordelijkheden van burgerschap. Tijdens de revolutie vochten vrouwen zoals Pauline Leon en haar Société des Citoyennes Républicaines Révolutionnaires voor het recht om wapens te dragen, ze gebruikten ze ook en kwamen in opstand. Het leverde hun evenwel niets op. Nog voor Leon pleitte al een aantal liberalen voor gelijke rechten voor vrouwen met inbegrip van het vrouwenkiesrecht. Nicolas de Condorcet was vooral hierom bekend om zijn pleidooien werden gepubliceerd in 1789. Voor een vrouw bestond onderwijs vaak uit het leren om een goede echtgenote en moeder te zijn.
Zo ook zou het dus de schat van de Corre van de Lorre vergaan, toen hij uiteindelijk terugkeerde van de bestorming van de Bastille in Parijs en aldus de Franse Revolutie inluidde! De feestelijkheden werden meteen aangepakt: een ruime weide werd voorzien van tafels en banken, een verhoog onder afdak waarop de muzikanten zouden plaatsnemen, de eretafel in het midden voor het bruidspaar en de familie. Naarmate de huwelijksdag naderde, werden er meer en meer versieringen, wimpels en vlagjes, linten en strikken aangebracht. Genodigden brachten hun eigen bestek en beker mee en als het bruidspaar aankwam, na hun geloften van trouw verwoord te hebben voor de plaatselijke vertegenwoordiger van de burgerlijke stand, kon het feest in alle geweld aanvangen. Vooreerst werd er uitgebreid gegeten en gedronken, weldra vingen de muzikanten aan en werden de reidansen ingezet, tot laat in de nacht, bij het licht van de vele fakkels. Een huwelijksfeest kon dagenlang duren en duren, tot het zichzelf helemaal uitholde door vermoeidheid of uiteindelijk tekort aan voedsel en dranken, waarna de gasten vanzelf afdropen… En zo eindigde ook het feest van de Corre en zijn geliefde, die reeds na de eerste uurtjes stilletjes waren weggeslopen naar hun liefdesnestje en dagenlang van elkaar hadden genoten!”
(wordt vervolgd)


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio