Strategie van de Franstaligen

1-19de eeuw: de burgerij legt het Frans op in heel België; de katholieken, wars van de "taal der protestanten" begingen een historische fout door de Franstalige

J. Baerten - Spanje

urgerij en adel in de tegenstand tegen koning Willem te steunen.Maar in Brussel bleef het mogelijk dat een Vlaamsgezinde historicus, Vanderkindere (+ 1906)liberaal parlementslid, burgemeester van Ukkel en rector van de ULB werd.Dit zou nu niet meer kunnen.

2- 20ste eeuw: Brussel wordt een Franstalig bolwerk dat in Leuven een steunpunt heeft via de Franstalige universiteit, naar Wallonië overgeheveld dank zij de Vlaamse Beweging;en zeggen dat er in de KUL nog steeds proffen zijn die deze splitsing afkeuren. De Franse geograaf van de ULB,P. Gourou(+1999) verdedigde de uitbreiding van Brussel tot Mechelen en zelfs tot Antwerpen.

Ondertussen werden de randgemeenten met faciliteiten vergiftigd in ruil voor een taalgrens die het minder en minder is.

3- Deze randgemeenten, verfranst door Walen, Brusselaars en vreemdelingen, staan nu - ter wille van de toepassing van de grondwet - op het punt opgeslokt te worden door de agglomeratie.

Waar gaat dit ophouden?Heel Brabant gaat er aan. Vlamingen wordt wakker en zelfbewust . De strategie is al te duidelijk.Wij scoorden in het verleden; dat moet nu ook kunnen.