Waalse blufpoker

Rudi Vereecken - Terhagen

Het partijtje blufpoker dat momenteel door de Waalse politici wordt opgevoerd begint hilarische vormen aan te nemen en tart werkelijk alle verbeelding.

In een poging de Vlamingen schrik aan te jagen en hen met een schuldgevoel op te zadelen wat het voortbestaan van België betreft, stellen zij niet alleen onrealistische maar vooral onaanvaardbare eisen.

Is het in een democratie dan abnormaal dat een deel van de bevolking, de meerderheid in dit land dan nog, vraagt dat de grondwet en alle andere wetten correct worden toegepast? Neen toch.

Waarom zou er door Vlaanderen ook maar één prijs moeten betaald worden om datgene te krijgen waar zij wettelijk recht op hebben?

Het is Verhofstadt zelf die schuld heeft aan het onredelijke gedrag vanuit Wallonië. Een jaar geleden zou hij het probleem B-H-V eens oplossen waarbij hij nadrukkelijk gezegd heeft dat het evident was dat Wallonië iets in de plaats zou krijgen, het kon volgens hem niet dat de ene regio zomaar iets zou vragen zonder dat de andere daarvoor iets in de plaats zou krijgen.

Hoe dikwijls, zelfs in het recente verleden, heeft Wallonië geen zaken binnen gehaald zonder dat daar iets tegenover stond voor Vlaanderen.

Meer nog, al die eisen werden Vlaanderen door de strot geduwd. En de Vlaamse partijen, onder leiding van voluntarist Verhofstadt, zij stonden erbij en keken ernaar.

Een tijdje geleden klonk het voor Wallonië nog dat B-H-V niet belangrijk was, dat er belangrijkere problemen waren in dit land.

Nu is het voor hen plotseling wel een groot probleem. De grijns op de gezichten van de Waalse politici, vooral van Elio Di Rupo, spreekt boekdelen.

Vandaar hun waanzinnige eisen in een poging de zaak te keren en opnieuw hun slag thuis te halen.

Zij schermen met een minderhedenverdrag en voelen zich bedreigd door een meerderheid van Vlaanderen. Heeft hun minderheid hen ooit belet of tegengehouden om gedurende 175 jaar België de plak te zwaaien en hun wil op te dringen aan datzelfde Vlaanderen, om nog maar te zwijgen van de ongeoorloofde jaarlijkse geldstromen welke zij tot heden blijven opeisen. Dit alles dus vanuit hun zo bedreigde minderheid.

Nog maar eens blijkt nu duidelijk welke marionet Verhofstadt is geweest in handen van Wallonië en een oppermachtige PS. Zij hebben hem als premier geduld zolang hij van enig nut was voor Wallonië, aan dit tijdperk lijkt nu een einde te komen.

Waar blijft nu enige reactie van de zonnekoning die dreigt zijn koninkrijk te verliezen? Waar is nu een reactie van de kroonprins die zich persoonlijk in de strijd zou werpen tegen al die onverdraagzame Vlamingen die zijn koninkrijk zouden bedreigen? Een felle terechtwijzing aan het adres van de Di Rupo's en Maingains en konsoorten zou hier op zijn plaats, maar liever hullen zij zich nu in een stilzwijgen onder het mom dat zij geen politieke voorkeur mogen laten blijken.

Door dit stilzwijgen alleen al bewijzen zij echter waar al hun sympathie naar uit gaat, gedurende 175 jaar reeds.

Het is echter beschamend de manier waarop zowel Vlaamse als Waalse politici de burgers voorliegen door allerhande doemscenario's voor te houden zoals het einde van België en de economische chaos waarin het land zal terecht komen. Is de balans na vijf jaar Verhofstadt dan zo spectaculair positief ondanks dat men wil uitpakken met vijf of zes opeenvolgende jaren met een begroting in evenwicht. Eerlijkheidshalve moet men daar aan toevoegen dat enkele keren een kunstmatige ingreep werd uitgevoerd om de begroting in evenwicht te krijgen, kortom soms werd de trucendoos bovengehaald.

Wat het einde van België betreft, wie heeft er het meeste belang bij dat België blijft bestaan.

Toch wel onmiskenbaar Wallonië. Hoe zal Di Rupo aan de Waalse burgers uitleggen dat hij door zijn onredelijke eisen verantwoordelijk is voor het einde van België.

Waar gaat Wallonië jaarlijks de zovele miljarden halen welke nu van Vlaanderen naar Wallonië stromen, geld dat Wallonië broodnodig heeft om te overleven.

Het blufpoker van Di Rupo doet me denken aan een gokverslaafde die juist zijn laatste geld heeft ingezet maar met een pokerface toch nog hoog wil bieden. Zielig.

Een ander argument dat zowel in het noorden als in het zuiden wordt aangehaald is het gevaar voor het oprukken van extreemrechts in dit land. Wat nu gebeurt met de kwestie B-H-V is niet het gevolg van extreemrechtse opgang maar van de bewustwording van vele Vlamingen, van welke partij ook, die vinden dat het genoeg is geweest met de misbruiken en de arrogantie vanuit Wallonië en deze burgers vragen niet meer of niet minder de correcte toepassing van de wetten en de grondwet.

Wat is daar mis mee? Het is wel zo dat wanneer de politici geen gehoor geven aan de wil van de burgers, dat deze inderdaad bij de volgende verkiezingen in de armen van extreemrechts gedreven worden. Is dat dan de bedoeling van de politici of gaat prins Filip dan al deze burgers tegenhouden? Het wordt zo stilaan tijd dat al de politici, in samenwerking met de linkse pers, het fabeltje van extreemrechts gevaar in de prullenmand gooit.

De Vlaamse burgers vragen gewoon een correcte samenleving met rechten en plichten voor ieder individu. Ik denk dat er meer gevaar schuilt in een linkse dictatuur, waar we nu goed naar op weg zijn, dan openlijk op te komen voor zijn rechten.

Zeer zeker is B-H-V niet het belangrijkste probleem in dit land, misschien wel een symbooldossier, maar het geeft wel duidelijk aan dat de tolerantiegrens voor de Vlamingen overschreden is en dat zij het beu zijn met minachting te worden bekeken en behandeld door Wallonië.

Vlaanderen vraagt geen dankbaarheid vanuit het zuiden maar alleen respect voor zijn rechten. Iemand die dit niet wil begrijpen is ter kwader trouw.

Meer dan veertig jaar na het vastleggen van de taalgrens en waarbij Brussel bij Vlaanderen hoort, durft Di Rupo nu openlijk nog verklaren dat het voor hem onaanvaardbaar is dat voor de Vlamingen de grenzen van Vlaanderen en Brussel vastliggen. In sommige landen is dit een oorlogsverklaring.

Geen enkel Vlaams politicus die naam waardig en die geacht worden de belangen van Vlaanderen te verdedigen, mogen nu toegevingen doen aan de eisen van Wallonië. Dit is ook geen kwestie meer van geven of toegeven maar van geloofwaardigheid. Dat daarvoor de federale regering moet vallen dan zij het maar zo. De toekomst van een ganse regio op het spel zetten om uitsluitend het imago van één persoon (Verhofstadt) te redden is onverantwoordelijk. Het is trouwens de schuld van Verhofstadt zelf dat het zover is gekomen. Hij heeft de geschiedenis gemist om als een groot politicus te worden herinnerd door steeds maar zijn toegevingen aan Wallonië enkel uit eigenbelang om toch maar eerste minister te kunnen blijven van dit land. Door vele Vlamingen zal hij herinnerd worden als een verrader die enkel uit eigenbelang Vlaanderen verkocht heeft aan Wallonië. Reeds in vorige bijdragen op mijn website www.rudivereecken.be heb ik dit geschreven.

Ondanks dat vele politici en hierin gesteund door de linkse media de burgers proberen een rad voor de ogen te draaien door te pas en te onpas te verklaren dat de mensen niet wakker liggen van B-H-V, moet de bevolking weten en beseffen dat het wel gaat over de verdere toekomst van Vlaanderen en de volgende generaties.

Wij zijn het onze kinderen en kleinkinderen verplicht om te blijven vechten voor een eerlijke toekomst en deze toekomst niet te laten bepalen door een twintigtal potentaten die op geheime plaatsen en achter gesloten deuren Vlaanderen verkwanselen.

Vlaamse burgers moeten over de partijgrenzen heen hun politieke vertegenwoordigers, of het nu CD&V - SP.a - VLD of wie ook is, duidelijk maken waarvoor zij hen gekozen hebben namelijk de belangen van Vlaanderen verdedigen. Wanneer verbaal protest van de burgers niet voldoende is moeten deze burgers zich desnoods verenigen om over te gaan tot daadwerkelijke acties onder de vorm van aanhoudende protestbetogingen welke mogen gehoord en gezien worden tot in Wallonië om Elio Di Rupo duidelijk te maken dat inderdaad "te veel is trop en trop is te veel".