Op-stand

Print

Ach, hardnekkige bronchitis, ga heen. Je ontneemt me zo m’n krachten. Een mens wil zo graag gezond zijn, zodat hij vrij is om te doen en te laten wat hij wil. Ziek zijn refereert naar de broosheid van mijn bestaan en de eindigheid van mijn grenzen. Ontberen van mijn gezondheid laat wel opstandigheid ontwaken: “Ik wil al m’n kunnen inzetten om de kwaliteit van m’n huidige leven zo hoog mogelijk te houden”. Uit deze rebellie ziet de verrijzenis van het opstaan en verder gaan wel nog mogelijkheden, zij het andere kansen dan deze die ik had bedacht, verwacht …

Soms dient een mens zelfs gas terug te nemen, wil hij z’n levenskwaliteit bewaren. Grenzen overschrijden en ziek worden liggen meer dan eens in mekaars verlengde. Er is ook zo veel keuze, zo veel te doen … In die zin leert ziek zijn ons vaak ook meer te ‘zijn’, een levenskunst die met actie weinig van doen heeft. De op-stand van kijken naar wat er nu precies gebeurt, kan heel leerzaam zijn. Altijd blijf ik leerling …