Mediahype rond pauselijk overlijden

Print
Mediahype rond pauselijk overlijden

Mediahype rond pauselijk overlijden

Meer dan 3000 journalisten staan om de twee minuten de wereld te melden dat er voorlopig niets te melden valt. Het is een beeld dat we stilaan kennen. We zien intussen zelfs de laatste tien Clarissenzusters en de verkoopsters rond de basiliek van Scherpenheuvel onwennig over het scherm defileren en gelukkig krijgen we hier en daar tussendoor toch nog eens wat archiefbeelden die echt ter zake doen . De publieke bolwassing die Ernesto Cardenal bijvoorbeeld kreeg bij het eerste bezoek aan Zuid-Amerika, waarbij ik mij ook de beelden herinnerde van een paus die vlak na de dood van bisschop Romero de plaatselijke gelovigen aanmaande dit soort dwalende broeders vooral niet na te volgen.
Bijzonder sterk was ook het verhaal van de Nederlandse broodjesverkopers die van hun ingelegde voorraad van 4000 stuks er destijds welgeteld 40 hadden verkocht bij het bezoek van Johannes Paulus aan Arnhem en de beelden van de lege straten met kilometers nutteloze dranghekken.
En zijn we misschien vergeten dat de Heilige Vader het geboortedorp van Pater Damiaan gewoonweg links liet liggen? Terwijl het hier toch ging om een figuur die het uitdragen van Jesus' booschap uiteindelijk met zijn eigen gezondheid heeft bekocht.Terwijl de stichter van Opus Dei daar ongetwijfeld geen last van heeft gehad. Men had het overigens constant over de sterke, charismatische figuur die Woytila was, maar is de kerk daarmee één meter in de tijd opgeschoven?
Ik denk het niet. In zijn pontificaat van 26 jaar heeft de Kerk zich ingegraven in een krampachtig conservatisme en hoogstens hier en daar een paar weinig overtuigende daden gesteld om van de Kerk een Kerk van deze tijd te maken.
Neen, dan was zijn voorganger Johannes XXIII in dat opzicht in mijn ogen zeker nog altijd vele malen gedenkwaardiger, al hoorde ik een pas uit Rome teruggekeerde pelgrim op de radio zijn verontwaardiging uiten over het feit dat bij diens graf in de krypte van het vatikaan zelfs geen bloemetje of kaarsje meer te vinden was. En dat geeft een bijzonder wrang gevoel.