Federale regering

Tijdens deze paasvakantie zal er opnieuw weinig politiek nieuws te vernemen zijn omdat al die arme politici toch zo hard moeten werken dat zij jaarlijks ook een viertal maanden verlof nodig hebben zoals de schoolgaande jongeren, daar waar een hardwerkende bouwvakker aan drie tot vier weken verlof per jaar komt.

Rudi Vereecken - Terhagen

De ministers van al de regeringen hebben een zware taak en een zware verantwoordelijkheid, iedere beslissing wordt in vraag gesteld of krijgt de nodige kritiek.

Dit is toch zo wanneer we in het algemeen sommige journalisten mogen geloven. Journalisten die trouwens van zichzelf denken dat ze de wijsheid in pacht hebben.

Mocht de federale regering struikelen over bijvoorbeeld B-H-V, wat ik persoonlijk verwacht, wil ik de volgende regeringsploeg voorstellen:

Eerste Minister: Siegfried Bracke (VRT)

Minister van Justitie: Martine Tanghe (VRT)

Minister van Financiën: Guy Polspoel (VTM & Wijze Recht van antwoord)

Minister van Buitenblandse Zaken: Luc Van der Kelen (Het Laatste Nieuws)

Minister van Binnenlandse Zaken : Ivan Devadder (VRT)

Minister van Sociale Zaken: Phara De ,Aguire (VRT)

Minister van Economie: Peter Vandermeersch (De Standaard)

Minister van Maatschappelijke

Integratie en Vreemdelingenbeleid: Yves Desmet (VTM & De Morgen & Wijze Recht van antwoord)

Voor een ministerpost van het leugenpaleis en vermakelijkheden van de Wetstraat zal men wel één of andere BV kunnen vinden die nu reeds deel uitmaakt van het 'politicikorps'.

Het kan toch niet anders of bovenvermelde ploeg ministers moet leiden tot het succes van België als unitaire staat, het vrijwaren van de monarchie, het oplossen van werkloosheidsproblemen (vooral dan bij allochtone jongeren) en het oplossen van alle communautaire problemen met al de Di Rupo's uit het zuiden van het land.

Deze indruk geven toch al deze hoogbegaafde journalisten via hun commentaren of geschreven opiniestukken in de kranten. Zij kwijten zich niet van hun oorspronkelijke taak, namelijk aan neutrale informatieverstrekking doen naar de bevolking toe, zij dringen hun mening op als de enige en echte waarheid aan diezelfde naïeve burgers.

Gezien hun grote algemene kennis over alle belangrijke materies in de samenleving kunnen zij door deze polyvalentie perfect ook regelmatig van job verwisselen, kwestie om de ééntonigheid van de job tegen te gaan.

Waar wacht eigenlijk Verhofstadt nog op om van België die welvaartsstaat te maken welke hij reeds gedurende jaren beloofd heeft maar die er nog steeds niet is omdat waarschijnlijk zijn huidige ministers niet bekwaam genoeg zijn, of omdat zij misschien té onderdanig zijn uit schrik hun vetbetaalde machtspositie te verliezen.

Is dit geen goed voorstel voor Steve Stevaert of zitten er tussen hogervermelde journalisten teveel met een universiteitsdiploma zodat hij zich weer de mindere zou voelen in dit gezelschap.

Wat al de bovengenoemde figuren gemeen hebben is dat zij de kleur 'rood' hoog in het vaandel voeren. Rood is de kleur van het socialisme maar toevallig ook de kleur van bloed. Het verleden heeft uitgewezen dat het socialisme verder kan gaan dan alleen maar solidariteit, zoals een nationaal socialisme in de communistische landen of het socialisme in het Duitsland van eind jaren dertig vorige eeuw. De leiders van dergelijk socialisme groeiden al snel uit tot echte dictators die er niet voor zijn teruggedeinsd dat er bloed vloeide en waarvan er nu nog enkele voorbeelden aan de macht zijn, zoals bijvoorbeeld Castro (de grote vriend en voorbeeld van Stevaert) in Cuba.

Dat dergelijke spookbeelden zouden kunnen opdoemen boezemt mij meer schrik in dan Vlaamse burgers die opkomen voor hun rechten, van welke partij deze burgers ook deel mogen uitmaken. Vanaf het ogenblik dat men in dit land aan de rechterzijde zijde staat, of het nu VLD - CD&V of Vlaams Belang is, wordt men door 'progressief links' steevast aanzien en verweten voor facsist of racist.

Dat hierover maar eens vele Vlamingen nadenken of ze dit socialisme wel willen.

Om de overige ministerposten van de regering in te vullen kan men op dezelfde basis selecteren in het zuiden van het land bij de RTBf en de Franstalige kranten.

Tot slot wil ik nog verduidelijken dat wat ik zelf doe met bijvoorbeeld deze lezersbrieven of via mijn website www.rudivereecken.be , dit louter valt onder de vrije meningsuiting van ieder individu en zeker niet kan gezien worden als het opdringen van een bepaalde mening of ideologie, dit in tegenstelling tot hogergenoemde journalisten.