Bloedige april 1994 in Rwanda (IV) Finale afrekeni

De theoretische spreekbuis van de Akazu- clan is de krant Kangura, maar het ware propaganda- instrument en tegelijkertijd het voornaamste communicatiemiddel waarmede bevelen worden rondgestuurd ten gerieve van de, - sedert de onafhankelijkheid, - grotendeels ongeletterde bevolking is RTML, "Radio- Télévision Libre des Mille Collines" dat later, gedurende de slachtpartijen, meerdere malen per dag de boodschap zal uitzenden,- "Doodt ! Doodt ! Doodt ! - De graven met Tutsi- lijken zijn nog altijd maar halfvol ; haast jullie en vul ze boordevol !" Op zondag 3 april, vier dagen voor zijn dood, heeft Thierry Lotin, de officier van het squad van tien commando' s dat zal worden gelyncht, kennis gemaakt met een personage dat vaak wordt vernoemd als ankerman van de RTML en die hij Georges Ruggiu van Verviers noemt. Naar aanleiding van een incident waarvan luitenant Lotin getuige was, beschrijft hij de 'Verviétois' als een "nain paranoiaque" (een geesteszieke dwerg). De webstek van Média Résistance, - Rwanda, le procès des médias de la haîne, - verwijst naar www.freemedia.at/wpfr/rwanda.htm (« sur le rôle de Georges Ruggiu et de la RTLM »), maar die stek was dan weer niet te bereiken.

Willy Alenus - Oostende

"Onbekende moordenaars"

Het jaar 1993 had geen gebrek, noch aan vijandelijkheden, noch aan vredesbesprekingen. Deze laatste kregen de steun van de Organisatie voor Afrikaanse Eenheid en werden in de hand gewerkt door Tanzania, - buurland van Rwanda en Uganda. Medio 1993 werd Habyarimana zo goed als gedwongen een vergelijk te sluiten met het RPF. De rebellen zouden deelnemen aan de regering, zitting hebben in het parlement en 40 p.c. van het personeelsbestand in de krijgsmacht toegewezen krijgen. Maar zo een compromis was uiteraard onaanvaardbaar voor de Akazu- clan. Zijn leden zouden op die manier hun monopolie van de macht kwijtspelen. Dientengevolge besloten zij dat het uur van de finale afrekening had geslagen. Zuiver toeval of eerste zet van de ultra' s, - op 6 april 1994 werden door "onbekende schutters" twee raketten afgevuurd, waarbij het vliegtuig van president Habyarimana werd neergehaald en de president gedood, - net voor de landing in Kigali. De president keerde terug van besprekingen in Dar- es- Salaam, als verliezer (en kennelijk wist men dat al in Kigali), omdat hij een pakt had moeten afsluiten met de vijand, - met de vijand van de ultra' s. Het neerschieten van het presidentieel vliegtuig was in elk geval het signaal om van start te gaan met het slachten van de vijanden van het harde regime, - eerst en vooral de Tutsi, doch ook leden van de belangrijke Hutu- oppositie. Maar van 6 april 's avonds tot 7 april 's avonds, speelde er zich nog een interludium af, een tussenspel dat werd opgevoerd door militairen, die misschien hun bevelhebber wilden wreken (?) en die de vermoedelijke daders schenen te kennen of ze alleszins gingen zoeken aan de top van de harde kern ultra's en tussen diegenen die deze top trachtten bijstand te verlenen. Op die manier komt niet alleen Agathe Mwilingyimana en meerdere ministers om het leven, maar worden ook tien ontwapende Belgische commando' s, die het bevel hadden gekregen de eerste minister te beschermen, alsnog gemassacreerd.

"Wie had wat tegen Agathe ?"

Op 5 februari 2004 schreven wij in deze krant,- "In werkelijkheid heeft o.a. de lijfwacht van Habyarimana, op 7 april 1994, enkele uren na de aanslag van 6 april om 20.22 uur, meerdere interne oppositieleden, die door hen van de aanslag werden verdacht, standrechtelijk gelyncht. Samen met de tien commando's van Flawinne."

En op 21 februari van verleden jaar voegden wij daaraan toe,- "Onze 10 commando's van Flawinne werden gelyncht omdat zij op 7 april 1994, de dag na de aanslag op president Habyarimana, bescherming probeerden te bieden aan eerste minister Agathe Uwilingyimana. Bij die mislukte opdracht, die ook kaderde in de VN- missie, was brigade-generaal Roméo Dallaire de militaire bevelhebber. WIE HAD WAT TEGEN AGATHE ? De lijfwacht, de getrouwen van de vermoorde president. Omdat zij bloedwraak wilden op diegenen van wie zij zeker waren dat zij de aanslag hadden gepleegd. Volgens de jongste berichten (begin 2004) zoekt de Franse magistraat Bruguière de moordenaars bij de huidige machtshebbers, het Rwandese Patriottische Front. Dat is merkwaardig aangezien onze commando's in Kigali, die ooggetuigen waren van de raketaanslag op het vliegtuig toen al man en paard hebben geneoemd."

Men leze dus "10 commandos vont mourir" van Alexandre Goffin, uitgegeven door "In Memoriam, j' avais dix camarades, a.s.b.l.", Dinant, 1995.

Genocide

Deze van hogerhand georchestreerde slachting van de weerloze bevolking duurde drie maanden, tot op de dag dat de RPF- troepenmacht de controle over het land in handen had gekregen en waarbij zij wat er nog overblijft van de gewapende tegenstanders op de vlucht kon drijven. Het aantal doden valt niet te achterhalen. Sedert het vertrek van het Belgische bestuur in 1962, werd er geen volkstelling meer georganiseerd en geen bevolkingsregisters meer bijgehouden. Schattingen van het aantal slachtoffers variëren van een half miljoen tot één miljoen. Niemand zal ooit het exacte aantal doden en verminkten kennen. Eén van de verschrikkelijkste bevindingen is, dat mensen die zich tot de dag voordien, nog nooit aan war dan ook hadden schuldig gemaakt, 's anderendaags buren begonnen uit te moorden die net zo onschuldig waren als zij. Deze conclusie houdt echter geen rekening met de demografische realiteit, - met de antropologische hypothese dat daar waar amper plaats is voor twee miljoen mensen, maar waar men zit opgestapeld met zeven miljoen en dit in een van de armste landen ter wereld, - er uiteindelijk IETS moet gebeuren, - implosie of explosie. ?hebben verloren en dat is iets dat zij nooit konden aanvaarden?