Naïma en Rik, aflevering 234

Het is flagrant te moeten vaststellen hoe de soap 'Naima en Rik' door de politiek en bepaalde media wordt uitgebuit om opportunistische redenen. Iedere normale Belg is overtuigd dat het bedreigen van personen een misdaad is, maar de overdreven aandacht die aan deze zaak gegeven wordt is echter van het goede teveel. De politieke recuperatie van deze misdaad is voor politiek correct Vlaanderen een echte buitenkans die ze blijkbaar niet zo maar aan hun neus laten voorbijgaan.

Rudi Akkermans - Lommel

De insinuaties en beschuldigingen aan het adres van het Vlaams Belang liegen er niet om, te pas en te onpas wordt de naam van het VB genoemd als schuldige voor deze misdaad, ik dacht nochtans dat er geen enkel bewijs is voor enige aanklacht, ten andere; hoe kan een politieke partij verantwoordelijk gesteld worden voor een misdaad gepleegd door een onbekend labiel individu? Ik krijg meer en meer een wrang gevoel over deze zaak, het duurt me allemaal te lang en komt over als zijnde georchestreerd, door wie? Hoe komt het dat justitie pas na enkele maanden vingerafdrukken neemt van de personeelsleden en hun familie, normaal doet men dit toch in het begin om de lijst van verdachten te reduceren? Waarom de overdreven media-aandacht voor deze zaak, in een periode waar de uranium-brieven aan het adres van het koningshuis en het NAVO hoofdkwartier bijna zijn doodgezwegen, in het kader van het onderzoek misschien? Eigenaardig dat juist in de zaak Remmery er op geen enkel moment een informatie stop en een verminderde aandacht aan geschonken werd, om de onderzoekers niet te belemmeren en de dader géén gevoel te geven van euforie dankzij deze massale media-aandacht. Blijkbaar is ons koningshuis ook heel selectief in het ontvangen van 'gewone' vlamingen die slachtoffer zijn van een misdaad, Naima en Rik mochten komen, de ouders van slachtoffers van ander zinloos geweld blijkbaar niet. Ik betreur deze zaak ten zeerste in de eerste plaats voor deze werkneemster, maar ook voor het politieke opportunisme dat hier uit voortvloeit.

Ik keur rascisme ten stelligste af, dit moet inderdaad met alle middelen bestreden worden, maar ook het spreken over moslimextremisme mag geen taboe meer zijn, het bestaan ervan in Belgie blijven ontkennen en minimaliseren zoals de staatsveiligheid en onze politieke leiders blijven doen, wakkert zelfs rascisme aan en gooit alle moslims op één hoop.

Wat mij ook opvalt in onze maatschappij is het verschil men maakt tussen moslims en andere allochtonen in Belgie: Moslims en in het bijzonder Marokkanen genieten blijkbaar van een 'speciale' behandeling als zij slachtoffer zijn van racisme, blijkbaar 'vergeet' men dat ook andere bevolkingsgroepen zoals Hindoes, Joden, Chinezen en andere minderheden in dit land dikwijls het slachtoffer zijn van intolerantie en racisme. Dit kan natuurlijk een vooroordeel zijn of klopt deze stelling en is deze aandacht in verhouding tot de 'overlast' die sommigen berokkenen?