Gevangenis Hasselt

In de gevangenis zitten is verschrikkelijk. Je bent van je vrijheid beroofd, je hebt geen enkel recht, je moet je overlaten aan iemand anders maar die iemand is er niet. Je leeft in een gebouw met honderd deuren waarop geen enkele klink zitje mag 3 keer per week met 6 personen gezamenlijk douchen in een douch waar al 70 mensen voor je in zijn geweest en die vol zit met smeurie. Als je een proper hemd of broek wil moet je 's morgens een rapport afgeven en in de loop van de dag wordt deze voor je deur gegooid en kan je ze pas oprapen als je deur eens opengaat.

Roland Persoons, gedetineerde - Hasselt

De cel van 10m² waarin je met twee personen zit is beangstigend en is een hel. Bovenaan is er een getralied venster van 30 op 50 cm. Als je aan het eten bent en je celgenoot op 40 cm afstand zijn broek afdoet om zijn behoefte te doen, is dat erg wansmakelijk met een minimaal aan verlucting!

de hygiëne is alles behalve. Eens om de 14 dagen worden de lakens ververst, er staan zweetschoenen in de cel en vuile was. Maar daar tegen bacteriën hebben ze nu iets gevonden. Op de lijst kunnen we kunnen we tegen betaling anti-luizen para en jeukwerende zalfjes tegen insecten kopen!

Het is er zeker geen luxe hotel! In heel Begië krijgt er niemand een tv-toestel. Je moet er €22 per maand voor betalen en de aankoop ervan kost je €60. Er is geen enkele verhuurfirma in Europa die zo een woekerwinst maakt. Wie geen geld krijgt gestort heeft dus ook geen tv. Arm en rijk geldt ook in de gevangenis.

Als we bezoek krijgen worden we eerst in ons blootje gezet en dit voorovergebogen! Dit is verschrikkelijk vernederend om mee te maken en het zal je je verdere leven blijven achtervolgen.

Je mag niet vergeten dat 70% van de veroordeelden een straf uitzitten van 6 maanden tot 4 jaar. We zijn dus niet allemaal Dutroux of extreme moordenaars. We hebben onze straf verdiend, terecht of onterecht, maar we zijn allemaal mensen van vlees en bloed die hopen om nog goed te kunnen functioneren in de maatschappij. Dus veroordeel ons geen tweede keer.

Als we nu in de nieuwe gevangenis zitten waar de muren met kunstwerken behangen zijn of de deuren met goud bekleed, verandert er voor ons niets. De hel van de vernedering blijft.

Wat de cipiers betreft, zij doen behoorlijk hun job en hebben het soms heel goed met ons voor maar de meerderheid heeft soms zo een laag niveau dat communiceren onmogelijk is. Voor mij zijn het allemaal Odilows uit de Kotmadame.