Werk

Met aandacht heb ik de staking van de non profit sektor gevolgd.

/

Misschien had dit alles opgelost kunnen worden zonder een staking maar wat deze mensen bereikt hebben is OK.

Graag had ik met dit schrijven uw aandacht gevraagd voor een andere grote groep van mensen waar ook hard, veel en niet altijd in de ideale condities gewerkt wordt.

Al de personen die werken in bedrijven en bedrijfjes die aangesloten zijn bij NPK218 (aanvullend paritair comité), in de volksmond "de overschot" genoemd, hiervoor wordt zelden iets gedaan.

Hier zijn geen vakbondsafgevaardigden om de werknemers te verdedigen.

Het gaat mij niet zo zeer om loonsverhoging, alhoewel de lonen hier dikwijls lager liggen dan in de non profit sektorlziekenhuispersoneel.

Hier geen anciënniteitverlof, meestal geen bijkomende voordelen zoals, maaltijdcheques, extra legaal pensioen enz.

Vrouwen krijgen hier veelal ook niet de mogelijkheid op promotie (familiebedrijven waar nog steeds de mannen de hoofdrol spelen).

Zelf kan en wens ik de naam van het bedrijf waar ik werk niet te noemen maar mensen geraken "out burned" . Buiten de mannelijke collega's (niets op aan te merken hoor!) zijn we slechts met enkele dames bijna allen 55+ en zelf één van 60/+ en 32 - 27 en 22 jaar dienst en natuurlijk alleenstaande.

Zou het niet mogelijk zijn dat ook hier wat meer verlofdagen voorzien worden voor oudere werknemers zoals in de non profit sektor?

Maatregelen zoals 213 of 4/5 werken is (zeker voor alleenstaanden) financieel niet haalbaar en ook de werkgevers zijn daar niet gelukkig mee.

Moest hieraan iets gedaan kunnen worden dan zouden veel mensen die werken in bedrijven aangesloten bij NPK 218 zich minder gediscrimineerd voelen.

In het algemeen zouden enkele dagen extra verlof voor al de oudere werknemers reeds een grote voorruitgang/verbetering betekenen en misschien sommige mensen aanzetten om een paar jaartjes langer te werken.