Integratie

Bart Somers en Minister Anciaux voerden vorige week een interessante discussie. Integratie willen ze beiden, zo beweren ze, maar hun uitgangspunten zijn nogal verschillend. De discussie gaat over het al dan niet geven van subsidies aan verenigingen die alleen mensen van eenzelfde ethnische groep herbergen. Beiden hebben waarschijnlijk de beste bedoelingen en ze hebben aanvaardbare argumenten en toch staan ze diametraal tegenover elkaar.

Wilfried De Vuysere - Gingelom

Het verwondert mij ten zeerste dat geen van beide politici zich steunt op enig wetenschappelijk onderzoek. Dat is nochthans voorhanden. Wie de moeite wil doen om de werken van O. Horowitz, Ethnic Groups in Conflict; P. Du Preez, Genocide ..., en F.O. Hampson , Nurturing pace ... te lezen en te bestuderen zou wel eens tot ontstellende conclusies kunnen komen.

Een analyse van die werken brengt mij tot het volgende besluit:

Als in een maatschappij een minderheidsgroep merkelijk sneller groeit dan de groep van de meerderheid, dan wordt die ontwikkeling door de meerderheidsgroep gezien als een bedreiging. De verschillen tussen die beide bevolkingsgroepen kenmerken zich bijna altijd door huidskleur, taal, godsdienst en cultuur. Dit zijn niet toevallig dezelfde factoren die we in België terug vinden in de gemeenschap van Marokaanse origine.

Als bovendien de bevolkingsaangroei gepaard gaat met het oprichten van aktiviteiten voor de eigen groep, eigen (jeugd)groeperingen, eigen politieke partijen en uiteindelijk eigen syndicaten dan eindigd deze evolutie meestal in burgeroorlog. Wij zijn dus goed op weg.

Tegenstanders van deze analyse zullen verwijzen naar onder andere de Verenigde Staten om de theorie te ontzenuwen. Ze gaan daarbij echter voorbij aan de vaststelling dat de oorspronkelijk bevolking er zowat uitgeroeid is. Dit argument gaat dus niet op voor ons land.

Zo te zien heeft Somers dus wel een punt en leven we op een tijdbom. Nederland heeft ons onlangs getoond hoe snel het kan evolueren. Meestal zijn dergelijke crisissen echter tijdelijk; maar ze komen steeds opnieuw en heviger terug, tot de bom barst.

De oplossingen zijn er: stop de aangroei van de groep van Marokaanse origine en zorg dat de integratie een succes storie wordt. Het is duidelijk in het belang van iedereen.

De kans dat het lukt schat ik om nihil omdat het probleem nog veel te veraf ligt en dus te weinig politiekers zal beroeren.