Kindermishandeling

'Kindermishandeling' (Lezersbrief 05/03/05). Volgens de schrijfster huilt een baby nooit zo maar en volgens haar lost een bezoekje aan dokter of ziekenhuis dit wel op.

C.M.

Sorry hoor mevrouw, ik heb 5 kinderen, heb ze nooit laten huilen behalve bij onze oudste, toen ben ik een half uur buiten gaan staan omdat ik wist dat ik mijn zoon anders iets aan zou doen.Hij was een échte huilbaby, als hij wakker was huilde hij, dag én nacht.Als je dan alleen bent met je baby(mijn man was werken), wordt het op een moment je teveel.En het is heel lelijk gezegd: ik kan begrip opbrengen voor mensen die hun baby het raam uit gooien(bij wijze van spreken), als ze het op een moment teveel worden, NIET als je met twee bent, ook geen mishandeling zoals een baby van de kast laten rollen, ik heb het over dat moment dat je na wekenlang chronisch slaaptekort "flipt".Hoop echt dat deze mensen beter begeleid worden van bij het begin, als ze komen melden bij een of andere instantie dat ze het niet meer aankunnen, al is het bv de baby 2 nachten ergens anders laten slapen zodat zij hun "batterijen" kunnen terug opladen, maar meestal worden ze met een of andere "onnozele" oplossing terug thuis gestuurd, waar spijtig genoeg soms later een gevolg na komt.Ik was sterk genoeg om de beslissing te nemen om me een half uur van mijn zoon te verwijderen, maar iedereen is niet hetzelfde.(als je al eens durfde winkelen te gaan;en als je een oppas vond want iedereen stond niet te springen om op te passen op een huilbaby; draaide je je na 5 minuten al om omdat je constant gehuil in je hoofd hoorde!).