thumbnail: null
thumbnail: null

Di Rupo

Rudi Vereecken - Terhagen

De afgelopen dagen is er onder de burgers weeral veel commotie ontstaan door het zogezegde charmeoffensief van Elio Di Rupo.

Natuurlijk was deze mediastunt al te doorzichtig en werd deze niet ingegeven uit respect en vriendschap voor Vlaanderen en zijn burgers, maar was het eigenlijk meer bedoeld om de Vlamingen belachelijk te maken in de zin van "wat kunnen jullie mij eigenlijk in de weg leggen.

Het Waalse boegbeeld is niet meer of niet minder een arrogant individu die weet dat de huidige politieke leiders (die naam eigenlijk onwaardig) uit zijn hand eten waarbij hij zich gesteund weet door een Franstalig koningshuis.

Het is eigenlijk zielig om zien hoe een Verhofstadt niet meer weet van welk hout pijlen te maken, om dagelijks te moeten vaststellen dat hij zijn regering niet meer onder controle heeft en waarbij het duidelijk is dat vooral de Waalse ministers gewoon hun zin doen omdat zij zeer goed weten dat Verhofstadt toch niet kan ingrijpen.

Voorlopig mag hij nog eerste minister blijven omdat dit voor Wallonië goed uitkomt.

Onder geen enkele andere eerste minister heeft Wallonië op zulke korte tijd zoveel binnengehaald aan voordelen en faciliteiten als onder het amper zes jaar durende beleid van deze zwakkeling.

Natuurlijk komt Di Rupo met een uitgestreken gezicht verklaren dat hij geen vragende partij is, ook niet in B-H-V.

Wat zou Di Rupo nog kunnen vragen na al hetgeen Wallonië verkregen heeft na de federale verkiezingen van 1999 en 2003.

Aan de hand van de verschillende studies die reeds werden gemaakt weet iedereen hoe groot de jaarlijkse transfers naar Wallonië zijn, hoeveel jaren dit ook al gebeurt niettegenstaande de minachting van bepaalde Waalse politici tegenover Vlaanderen. Zonder Vlaanderen was België reeds lang bankroet.

Welke kaakslag geven politici als Di Rupo niet aan de Vlaamse burgers door steeds te stellen dat deze transfers er vroeger waren in omgekeerde richting, goed wetende dat er nooit één frank Waals geld naar Vlaanderen gevloeid is. Ook door de progressief linksen wordt daaraan getwijfeld of zij durven tenminste hierin geen duidelijke taal spreken uit schrik tegen Waalse schenen te schoppen. Dergelijke houding is ten zeerste hypocriet en werkt alleen maar de verdeeldheid onder de Vlaamse partijen, georchestreerd vanuit Wallonië, in de hand.

Ik zou bijna durven denken dat het zogezegde charmeoffensief van Di Rupo op touw is gezet door de linkse partijen hierin gesteund door het rode bastion van de VRT en de geliefkoosde kranten zoals Het Laatste Nieuws waar Di Rupo twee pagina's publiciteit kreeg. Hoe opvallend was het ook dat de Waalse politicus door de politieke redacteur van deze krant bewierookt werd om zijn bekwaamheid, zijn intelligentie en zijn zin voor verantwoordelijkheid. Bij de VRT wordt Di Rupo met de meeste honneurs ontvangen terwijl kort in het verleden nog Vlaamse politici tijdens debatten op de RTBF publiekelijk voor racisten werden verweten.

Wat bezielt een Vlaamse zender en sommige Vlaamse kranten om niet voluit voor Vlaanderen en zijn burgers te kiezen.

Voor mij is en blijft Elio Di Rupo een schijnheilig politicus voor wie enkel zijn eigenbelang en het belang van Wallonië op de eerste plaats komt en die er na zijn zoetgevooisde woorden en zijn heimelijke glimlach niet voor terugdeinst de Vlamingen een mes in de rug te steken.

Ook al is de zaak B-H-V minder belangrijk zoals sommige partijen willen laten uitschijnen, toch is het van beleidspartijen zoals de VLD en SPa/Spirit bijzonder laf om terug te komen op eerder gemaakte afspraken met andere partijen. Zij verloochenen hun eigen handtekening welke zij eerst geplaatst hadden onder een akkoord enkel en alleen maar om in de gunst van de kiezer te komen met de verkiezingen van juni 2004 in het vooruitzicht.

Verdienen de Vlaamse burgers, van welke partij ook, dan niet beter dan politici die zonder blikken of blozen hun gemaakte en zelfs ondertekende afspraken zomaar naast zich neerleggen. Iedere gewone burger die op dergelijke manier zou handelen wordt als een lafaard en onbetrouwbaar gebrandmerkt.

Het is enkel door de zwakte van de VLD, onder invloed van een bange wezel als Verhofstadt, dat een partij zoals SPa/Spirit hoog spel kan spelen.

Deze laatste weet zeer goed dat de VLD, uit eigenbelang, geen regeringscrisis over heeft voor de Vlaamse zaak zodat de SPa met de steun van de Waalse PS rustig verder de lakens blijven uitdelen in de Belgische politiek.

Zoals Stevaert reeds zo dikwijls gezegd heeft dat 75 % van de Vlamingen niet op het Vlaams Belang stemt, stel ik vast dat 80 % van de Vlaamse burgers niet op SPa/Spirit stemt. Hoe lang nog kan deze partij de koers blijven bepalen voor Vlaanderen, een koers die bijzonder nefast is voor Vlaanderen?

Wanneer democratische rechtsregels onder de vorm van verkiezingen waarbij de burgers zich uitspreken voor welke partij zij stemmen, welke partijen zij willen zien deelnemen aan de macht, wat moet er dan wel gebeuren om het beleid niet te laten bepalen door een minderheid.

Reeds meermaals heb ik op mijn website www.rudivereecken.be geschreven dat het de burgers zelf zijn die hun verantwoordelijkheid moeten nemen.

Wanneer met de democratisch uitgebrachte stem van het volk geen rekening meer gehouden wordt, moet de burger ook niet meer slaafs de politici volgen.

In onze democratie hebben wij het recht om te staken of te betogen, laat ons dit dan ook doen.

Niet voor opslag of arbeidsduurvermindering maar voor een eerlijk beleid, een beleid waar geen onderscheid wordt gemaakt tussen Vlamingen en Walen, een beleid waar niet 60 % van de bevolking moet zorgen voor 85 % van de welvaart in een land waar wel alle burgers gelijk zijn voor de wet.

Heeft Vlaanderen met zijn roemrijk verleden niet het recht datgene te eisen waar het inderdaad recht op heeft.

Wat Wallonië nu doet heeft niets meer met solidariteit te maken, het is de reinste diefstal en plundering ten nadele van Vlaanderen.

Laat ons Wallonië voor altijd duidelijk maken dat de taalgrenzen gedurende meer dan 40 jaar vastliggen, dat daar niet meer over kan onderhandeld worden en dat Brussel door deze taalgrenzen bij Vlaanderen hoort en niet bij Wallonië. Wie zich daar niet mee kan verzoenen moet maar verhuizen naar het zuiden van het land.

Ik ben er echter van overtuigd dat zeer weinige Brusselaars dit zullen doen.

De opgekropte frustraties van enkele arrogante Waalse burgemeesters uit de rand rond Brussel zijn hilarisch maar tonen wel hoe zij in werkelijkheid over Vlaanderen en de Vlamingen denken.

Wat zou onze vriend Verhofstadt er van vinden mochten de Vlamingen als protest tegen zijn wanbeleid en de chantagepolitiek vanuit Wallonië, iedere dag op een vreedzame manier Brussel gaan bezetten, de toegangswegen naar de hoofdstad en andere drukke kruispunten gaan blokkeren, dit om te laten zien dat de Vlamingen er genoeg van hebben.

Nochtans hebben we nog niet zolang geleden een prachtig voorbeeld gezien wat een volgehouden en toch vreedzaam protest kan teweeg brengen, dit met de verkiezingen in Oekraïne. Ook daar hebben de burgers dagen en nachten alle koude getrotseerd om van onder het juk van Rusland te komen, iets waardoor zij door hun volharden in geslaagd zijn. Laat het een voorbeeld voor Vlaanderen zijn.