Dagboek van een Ford-medewerker

Print
Riemst -

Dit moet me even van het hart. Hoe de situatie nu loopt kan het niet verder… We zijn er deze week mee gestopt omdat we het niet langer kunnen verdragen dat we geen of geen juiste informatie krijgen. Op geruchten alleen kan je de massa niet kalm houden.

En ook het internet zorgt ervoor dat we verward raken en de realiteit verliezen… Dit is geen goede evolutie want mensen die geen houvast meer hebben en daarbovenop nog eens informatie krijgen, via allerlei kanalen, dewelke nadien dan weer ontkracht worden, geven als resultaat een actie zonder nadenken. Het gevoel neemt het over van het verstand. Maar om te onderhandelen zal je toch je verstand gaan moeten gebruiken dacht ik.
Bij deze doe ik dan ook een oproep naar onze directie. Misschien gedurfd, maar toch…
Geachte directie, spreek jouw mensen toe want ze denken dat je hen reeds de rug hebt toegekeerd. Laat zien dat dit niet zo is. We begrijpen allemaal dat de sluiting een feit is en dat dit niet ongedaan kan worden maar willen nu van jullie weten hoe het verder moet. We verwachten ook dat we met respect behandeld zullen worden tijdens de onderhandelingen, dat is het minste wat we mogen verwachten gezien de niet aflatende inzet om kwaliteit te bouwen voor onze toekomst. Wij verdienen een mooi afscheid net als jullie, daar kan je het alleen maar mee eens zijn denk ik.
Ik doe ook een oproep naar onze vakbonden en pleit bij deze nog eens voor een actieve communicatie naar de werknemers toe. Licht nu eindelijk de wet Renault eens toe en hoe het komt dat we op dit ogenblik in deze situatie zijn beland. Waarom krijgen we nu net de indruk alsof er niets gebeurd en is dit de juiste indruk of niet ?
Als laatste richt ik mij tot mijn collega’s. Vòòr 24 oktober hebben we allemaal goed samengewerkt en gelachen. Na 24 oktober hebben we een schokgolf door de fabriek zien gaan, die als een orkaan alle emoties heeft doen omslaan naar verdriet, angst maar ook agressie. Laat alsjeblieft deze gevoelens niet de bovenhand krijgen. We moeten ons gezond verstand blijven gebruiken. Het zou jammer zijn moest je beste collega plots je grootste vijand worden niet ? Denk er eens over na om zelfs in deze moeilijke omstandigheden er proberen te zijn voor elkaar want alleen samen zullen we hier sterker uitkomen. Geloof in jullie zelf, blijf er samen voor gaan.
Zou het niet mogelijk zijn om samen met de directie te verkrijgen dat we de werkdruk verlagen en frequent informatiesessies inlassen, zodat iedereen goed geïnformeerd raakt ?
Ook de centen zijn belangrijk hoor ik er velen zeggen… Laat ik het zo stellen, pas als de rust er is, kan je je focussen op de héél belangrijke zaken. Met de hete adem in je nek zal je alleen maar blunderen en daarmee is niemand gediend. We moeten toch met zijn allen toegeven, dat we tot nu toe geen sfeer creëren, waarin de onderhandelingen geholpen worden. Telkens opnieuw worden ze verstoord door acties die steeds een domper zetten op deze onderhandelingen. We zijn dus allemaal een beetje fout bezig vrees ik, het wordt tijd dat we eens gaan nadenken over onszelf, mezelf inbegrepen.

Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio