Onco-girls

Print

Een groepje vrouwen begon samen aan een oncologisch revalidatieprogramma na hun kankerbehandeling. Vanaf de eerste seconde klikte het uitstekend met elkaar. Toen het metertje op de hometrainer op- en neerwaartse bewegingen maakte, lachte één van hen: “zo gaat het in ons leven ook, op en neer”.

Samen gingen ze figuurlijk de berg op en struikelde er iemand, dan was er een ander om een helpende hand of sterke schouder te geven. Ging er iemand enkele passen achteruit, wachtten ze geduldig en luisterden ze met veel belangstelling naar haar verhaal. Af en toe kwamen ze in een mistig gebied, maar dan waren er weer de kinesisten of de psychologen of … om hun situatie in een ander daglicht te stellen. Ze hebben ook veel gelachen, de ‘onco-girls’, zoals ze zichzelf noemden, vooral tijdens de oefeningen in het zwembad. Onlangs bereikten ze samen de top en daalden ze terug af, ieder weer hun eigen leven in. Ze namen afscheid met de heilige belofte elkaar te blijven zien en te blijven steunen… want lotgenoten… ze verstaan elkaar zonder woorden!