Bér van de Kantenneert tachtig jaar op 12-12-12

Print

Bér van de Kantenneert tachtig jaar op 12-12-12

Lanaken -

Bër van Géneke ‘van de kanteneer’ werd op 12 -12-12 precies 80 jaar. Dat ging op een speciale manier gevierd worden. Bër werd al ’s morgens getrakteerd op ontbijt, dat muzikaal opgeluisterd werd met een heus straatorgel van Johan van de Pralinewinkel uit de Stationsstraat.

Bér zit vaak naast koetsier Johan op de bok van diens door Friezen getrokken koets.

’s Avonds kwam de muziekvereniging ‘de Porijkes’ een serenade brengen aan huis van de jarige en dat werd beklonken met een aantal bakken van het geestverruimende vocht oftewel, ‘’n paor bokke sjupilair’.
Tijdens het buurtkersfeest dat op 15 december doorging op de Steenselbergweg hebben de bewoners Bér in de bloemetjes gezet en werd er een song over de levensloop van de 80-jarige gezongen die op cd werd gezet.
Bër fungeerde ook tijdens kerkelijke hoogdagen als Suisse in de St-Ursulakerk in het centrum van Lanaken.
Bér was tot aan zijn pensioen metselaar en gehuwd met Josee Bosems waarmee hij vier kinderen heeft. In oktober verleden jaar is zijn vrouw hem ontvallen.

Zijn levensverhaal begint in 1932 op 12 december. Als zesde van 8 kinderen, waarvan er nog twee in leven zijn. Het ouderhuis was destijds het enige langs de Lepelvormweg en weliswaar gerenoveerd, staat het er nog steeds.
Het beroep van grootvader Nijs wordt in de naamgeving van de familie tot nu toe doorgegeven. Pieter Joannes Nijs was Kantonnier. (De kantonnier was een vaste arbeider belast met het dagelijkse onderhoud van de wegen). Zijn kinderen waren dus die van ‘de kantonneer’. De nu 80-jarige Bér (Hendrik) wordt daarom Bér van Geneke (Paulus Lucien) van de Kantonneer (Pieter Joannes) genoemd. (zijn kinderen zijn dus die van Bér van Génneke van de Kanteneer).
Het meest ingrijpende in zijn levensloop was het oorlogsgebeuren. Bér, die heel wat informatie heeft over die periode, geeft daar ook een spreekbeurt over in het middelbaar onderwijs.
Als het gaat over de oorlog, is een thema aangeraakt waarover deze kranige man, uren kan vertellen. De vlucht op de 10de mei 1940, met tientallen families uit Lanaken, richting binnenland, tussen het terugtrekkend Belgisch leger en achtervolgd en uiteindelijk ingehaald door de Duitsers en de terugkeer na zo’n veertiental dagen, om daar het leven tijdens de bezetting voort te zetten, blijft in zijn geheugen gegrift.
Bér heeft, tijdens de bezettingsjaren, meegedaan aan het smokkelen van tabak over de grens bij Smeermaas.

Bér vertelt: “Er werd geruild voor zaken die in België niet te verkrijgen waren. In het eerste huis van Smeermaas, net over de grens, was het huis waar de Duitsers, die de grens bewaakten, gehuisvest waren. Het waren allemaal mannen die feitelijk onbekwaam waren bevonden om nog aan het front mee te vechten en daarom de wacht hielden aan de landsgrenzen. Ze stonden vaak aan het kapelletje in het veld en onder het spoorbruggetje over de Brusselseweg. Onder de bewakers was ook een Feldwebel die een hond had. ‘Willy met de hond’ werd hij genoemd. Als die kerel je geattrapeerd had, was je het haasje. Hij liet zijn hond los als je niet bleef staan. Als je gepakt werd dan moest je mee naar het huis waar je opgesloten werd in de kelder. Je kreeg dan van allerhande werkjes te doen zoals de laarzen poetsen van de mannen of poetswerk. Je werd daarna weer losgelaten, zonder tabak".
"Eens waren we met drieën onderweg en weer eens door Willy aangehouden. We moesten mee naar het huis waar we in de kelder werden opgesloten. Ik herinner het mij nog als de dag van vandaag, in een nis van de kelder stond een houten doosje met twee perziken in. We hadden er al een tijdje vastgezeten en mijn twee kompanen, konden niet aan de verleiding weerstaan en hadden beiden een perzik binnengesmikkeld. Toen Willy uiteindelijk de kelder inkwam, viel zijn oog meteen op het lege kistje en werd razend. Ik mocht naar huis en mijn twee vrienden moesten blijven. Beiden hebben toen een ongenadig pak ransel gekregen alvorens naar huis te mogen gaan. Toch zijn we niet gestopt met het overbrengen van smokkelwaar, het bracht brood op de plank”.
Ber heeft een groot aantal documenten boeken en foto’s verzameld die allen handelen over WOII. Te veel om hier op te noemen. Het blijft daarom voor ons niet het laatste bezoek bij de gepassioneerde verzamelaar.
Naast zijn verzamelhobby over de oorlog, bezit Bér ook nog een blauwe replica van een 'moto Guzzi trycar' uit zijn geboortejaar 1932. Hij rijdt alleen uit onder bijzondere omstandigheden.


Immo

Auto's in de kijker

Jobs in de regio