Aruna

Graag had ik gereageerd op het artikel 'De losse handjes van aruna' op

Thomas Standaert - Zonhoven

lz 23 van de krant van donderdag 20 januari.

Hierin wordt het incident tussen Aruna Dindane en Mikulic nog eens in

het breed uitgesmeerd.

Het artikel begint met de woorden 'Hoe dom kan je zijn? En

tegelijkertijd: hoe fortuinlijk?'. Nu vraag ik mij af: hoe gekleurd en

subjectief kan een artikel zijn? Er wordt gesproken over 'een slag in

het gezicht' van Mikulic, maar is het niemand opgevallen dat een

vijfjarig schoolmeisje nog geen traantje zou laten voor dit duwtje tegen

de wang? De Kroaatse nieuweling bleek echter over een wel zeer gevoelige

wang te beschikken want hij ging voor dood neer en bleef zelfs

minutenlang liggen, alsof de hele ploeg van Anderlecht hem te lijf was

gegaan. Vervolgens wordt ook de 'vermeende elleboogstoot' van Aruna op

scheidsrechter Gumienny erbij gehaald met als bijschrift bij de foto

'Aruna trakteert ref Gumienny op een elleboog'. Iedereen die die beelden

ooit heeft gezien (zeker de sportjournalisten) weten dat dit geen

opzettelijke actie was en dat Aruna aan de ref probeerde duidelijk te

maken dat hij een elleboogstoot had moeten incasseren! Als dan dit feit

samengezet wordt in een artikel met het mini-opstootje van dinsdag

draagt de krant gewoon bij aan de 'slechte' reputatie van één van de

smaakmakers van de competitie, wat volgens mij toch niet haar taak is.

Ik ben er trouwens bijna zeker van dat indien Mikulic dit tikje had

uitgedeelt en Aruna de rode kaart voor zijn tegenstrever trachtte uit te

lokken er een artikel was verschenen met als grote titel 'De komedie van

Aruna'.