Allochtone rechters

Met verbazing heb ik in lezersbrieven de discussie over ‘allochtone rechters’ gevolgd. De heer Van Bael stelt in zijn lezersbrief van 28.12: ‘…Want welke rechtgeaarde Vlaming wil zich ooit laten berechten en vernederen door een nederlandsonkundig allochtone rechter met zijn roots in de Islamcultuur?’…

R. Pools - Hasselt

Ik zie niet op de eerste plaats al niet in hoe een allochtone rechter – die dus onder meer gedurende jaren de Belgische wetten en andere wetgevingen heeft moeten studeren - nederlandsonkundig zou kunnen zijn. De studie rechten is vrij zwaar en veronderstelt een bijna perfecte passieve en actieve taalkennis. Ten tweede interesseert het mij als ‘rechtgeaarde Vlaming’ geen barst of een rechter katholieke, schismatieke, islamitische of boeddhistische roots heeft: als hij zijn werk maar doet zoals het hoort! Het woord ‘vernederen’ zegt iets over zijn gevoel, maar niet over het mijne.

Een lezeres sleept er meteen de sharia bij, wat met de moderne rechtspraak net zoveel te maken heeft als dat de bijbelse dood door steniging dat heeft. De binding tussen rechtspraak en politiek vind ik overigens méér onrustwekkend dan enige vermeende godsdienstige achtergrond.

Terecht merkt de heer Yilmaz in zijn lezersbrief ‘Allochtone Rechters’ van 30.12 op dat in België reeds zeer veel allochtone (moslim)politieagenten, (moslim)verpleegsters enz. tewerkgesteld zijn. Als ‘rechtgeaard Vlaming’ heb ik daar geen enkel probleem mee, en samen met mij talloze andere ‘rechtgeaarde Vlamingen’. Wie poten aan zijn lijf heeft en wil werken, is welkom.

Verder nog dit.

Een lezer haalt een voorbeeld aan van een Luikse moslimleraar die veroordeeld werd wegens geweldpleging en vraagt zich daardoor af of ‘… moslims zich wel houden aan de wetten van het land…’. Deze leraar dus alleszins niet, maar is hij representatief voor ‘moslims’? Is Dutroux representatief voor ‘Belgen’?

De vraag wie er de grootste terrorist is, beantwoord ik met wedervragen. Is niet elke dode er één teveel? Is het verdriet van een Palestijnse moeder niet even groot als dat van een Israëlische of Iraakse of Amerikaanse moeder? Is een opdrachtgever die een bus met 40 mensen laat exploderen een ‘kleiner’ terrorist dan iemand die een kampement met 70 mensen laat platbombarderen?

Leidt het argument ‘De anderen zijn begonnen’ niet tot een eindeloze spiraal van geweld en tegengeweld? Is het niet tijd dat we eindelijk eens beginnen met een duidelijk en eendrachtig STOP vanuit zowel westerse als oosterse hoek?

Misschien kunnen we beginnen met ons eigen landeke?