thumbnail: null
thumbnail: null

Tsoenami

Het is al méér dan 1 week geleden ( 26/12/04 ) toen wij de eerste berichten

Theodore Maes - Maasmechelen

van een vreselijke aardbeving, onder de zee, in Zuidoost-Azië vernamen. Naar

gelang de dagen vorderen worden de beelden van het leed van de getroffenen

nog vreselijker. De hulpverlening, meer dan 50 internationale ngo's en de

Verenigde Naties, vindt moeizaam haar weg naar de geïsoleerde gebieden. Dit

is het gevolg van de vele problemen van de hulpverleners zelf bij de

voorbereidingen van hun operatie om zich zo goed mogelijk uit te rusten en

te bevoorraden. Natuurlijk maakt ook de omvang van de vernielingen in de

rampgebieden het hen extra moeilijk om daar te opereren.

Het noorden van Sumatra ( Indonesië ) en Atjeh zijn zeer moeilijk te

bereiken. Naast de 94.000 doden troepen er meer dan 270.000 overlevenden

samen in Indonesische noodkampen, met grote kans op epidemies. Hopelijk komt

er zo snel mogelijk hulp van het Indonesische leger en ook van de vele

internationale organisaties.

In Thailand, met momenteel 5.046 doden, gaat de meeste noodhulp blijkbaar

naar de toeristische gebieden en in het bijzonder naar de buitenlanders. Het

is jammer dat een moslimdorp, een beetje zuidwaarts, op veel minder hulp

moet rekenen. Het lijkt alsof de redding van een hulpbehoevende persoon

afhangt van het feit of hij nog iets voor de plaatselijke economie kan

betekenen en ook of hij dezelfde godsdienst van de meerderheid van de

bevolking van het land beleeft.

De Indiase archipels Andaman en Nicobar, ver van het Indische continent,

krijgen met hongersnood te kampen als de hulp voor hen te traag blijft

komen. Er zijn immers al 818 doden door die vreselijke ramp. India helpt

buurland Sri Lanka en de Maldiven om daar het leed van de inwoners te helpen

verzachten. Het is zeer fijn te vernemen dat India ook eindelijk iets anders

kan dan alleen maar oorlog te voeren tegen buurlanden. India laat hier haar

menselijke, humane kant van haar bestaan zien. Ook is het verheugend te

vernemen dat India deze operatie samen doet met Amerikaanse marines.

De solidariteit tussen de mensen buiten het rampgebied en de getroffenen is

bijzonder groot. Dit gevoel met elkaar verbonden te zijn lijkt met de dag

als maar meer en meer te groeien. Dat zal natuurlijk wel eindigen in een

grote geldpot vol met miljoenen of miljarden euro's voor Zuidoost-Azië. Dit

is goed, maar zullen de getroffenen door de Tsunami-aardbeving aldaar wel

echt de hulp krijgen waar ze recht op hebben ? Laten wij het hopen ! Vooral

de kinderen moeten weer terug in hun land veilig en geborgen kunnen wonen en

spelen, zonder last te hebben van het geweld van de natuur of van "zinloze

oorlogen". Ook kunnen de landen aldaar meer werk maken van overal een

waarschuwingssysteem voor aardbevingen te bouwen, daar waar het kan. Op die

manier kunnen de mensen op tijd vluchten voor het wispelturigheid van de

natuur. Verder zal het dan voor hen ook niet meer nodig zijn te vluchten

voor gruwelijke oorlogen. De grote bazen in Zuidoost-Azië hebben nu immers

beslist " veel méér hopelijk " van nooit meer oorlog tegen anderen te gaan

voeren.