Het DHL-dossier

Het is natuurlijk makkelijk om met de vinger te wijzen naar de diverse regeringen, maar het is wel een beetje goedkoop om niet door de dikke vernislaag te kijken die rond dit dossier hangt en enkel de drie regeringen hiervoor verantwoordelijk te maken. Dit dossier had mijns inziens van in den beginne geen kans en het is eigenaardig dat geen enkel commentaar gewag maakt van de link tussen DHL, de Deutsche Post en de Duitse regering.

Jos Conaert - Lohr am Main (Duitsland)

DHL maakt deel uit van de Deutsche Post en de Duitse Regering is op haar beurt meerderheidsaandeelhouder in de Deutsche Post. Voeg daar de zeer hoge werkloosheid in Duitsland aan toe (meer dan 4.000.000 werlozen), het constant verhuizen van jobs naar het oosten en het feit dat de reconversie in de "Neue Bundesländer" na 15 jaar nog altijd niet volgens schema loopt, met tot 40% werkloosheid in bepaalde regios tot gevolg, dan moet er geen tekening bij gemaakt worden waar de tewerkstellingsprioriteiten van Schroeder, Clement & Co liggen, en geef ze eens ongelijk. Ik werk en woon sedert een 4-tal jaren in Duitsland en zie en hoor hier elke dag hoe de huidige regering bekritiseerd wordt om haar tewerkstellingsbeleid en onder druk gezet wordt - vooral door het politieke landschap in het vroegere Oost-Duistland - om met duidelijke tewerkstellingsplannen naar voren te komen en zo de beloften bij het vallen van de Muur van de toenmalige Kanselier Kohl rond arbeid en welzijn voor de nieuwe Duiste staatsburgers in te lossen. Het merendeel van de werkende bevolking is het trouwens na 15 jaren beu om elke maand de solidariteitsbijdrage van hun salaris en loon zien afgetrokken te worden.

Heel de polimiek rond de uitbreiding van DHL in Zaventem is "gefundenes Fressen" voor de Duitse regering en Leipzig als Europese draaischijf voor DHL staat volgens mij als een paal boven water. Alleen moet dit scenario ingekleed worden en wil de DHL top hier niet de kop van Jut zijn. Het past dan ook in het grotere plan om door het veranderen van het uitbreidingsscenario (o.a. van 4 naar 16 nachtvluchten met de lawaaierige MD 11 als voorwaarde om te blijven) in te spelen op de reeds bestaande lawaaiproblematiek en die de diverse regeringen sowieso met handen en voeten bindt. De Federale, Vlaamse en Brusselse regeringen kunnen in dit dossier gewoonweg niet winnen omdat er geen compromis mogelijk is tussen de eisen van DHL en de nachtlawaai problematiek in de Brusselse rand. Dit nog los van het economisch belang van het niet vroegtijdig moeten investeren in nieuwe vliegtuigen. Misschien weet men bij DHL niet dat er nog andere vliegtuigbouwers zijn dan Boeing.

De DHL top heeft het scenario van het moederbedrijf naar de letter gevolgd, meer is hierover niet te zeggen.

Het verlies van 1.700 directe banen - en een ongekend aantal aan indirecte - is een sociaal drama, maar er is wel nog een periode van 4 jaren om naar goede alternatieven te zoeken en dit is wel duidelijk anders dan de situatie voor de werknemers bij de sluiting van de Renault fabriek of de afvloeiingen bij Ford Genk of de nakende bij VW Brussel. In plaats van de schuldige te zoeken zou men beter nu zijn energie steken in het zoeken èn vinden van alternatieve tewerkstellingsmogelijkheden rond de luchthaven. Hier politiek geld uit slaan helpt niemand en getuigt alleen maar van slechte smaak.