Rode Duivels

Uitvoerend Comité vindt gedrag Rode Duivels onaanvaardbaar

Guus Slendersd - Neerpelt

Mijn bericht is eigenlijk een gevolg van het lezen van het artikel in verband met het gedrag van bepaalde spelers tijdens de wedstrijd Spanje-Begië. Ik ben het er mee eens dat de acties van Bart Goor en Eric Deflandre niet thuishoren op een voetbalveld, maar dit vind ik toch weer een overdreven reactie vanwege de voetbalbond. Dit is weer een staaltje van "dit kan alleen in België."

Ik speel zelf voetbal en ik kan de reacties van sommige spelers best begrijpen als ik zie wat eraan vooraf gaat. Men zou beter ook eens optreden tegen het gedrag van sommige scheidsrechters. Misschien ligt het aan mijzelf, maar het is een steeds vaker voorkomend fenomeen dat wedstrijden worden beslist door een of meerdere acties van een scheidsrechter of een lijnrechter. Wanneer ja als speler op het veld staat en je wordt constant onder vuur genomen door de media en de "analisten", die ook steeds meer opduiken op televisie ( het zijn trouwens dikwijls werkloze trainers die hun mening mogen komen geven), die na 1 wedstrijd al concluderen dat we waarschijnijk niet naar Duitsland mogen gaan voor eindronde vn het WK, EN je wordt dan ook nog eens slachtoffer van scheidsrechterlijke fouten (al dan niet bewust), dan kan ik begrijpen dat het soms te veel wordt en dat een speler de pedalen verliest.

Een mooi voorbeeld heb ik vandaag nog eens kunnen aanschouwen tijdens de wedstrijd Standard-Westerlo. De scheidsrechter keurt 3 geldige doelpunten af, waarvan er wel eentje vatbaar is voor discussie, maar als ik dit zie, wat zowat wekelijks zonder probleem mogelijk is, dan wordt het mij soms toch ook wel wat te veel. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat zoiets wordt toegelaten. de scheidsrechter moet de wedstrijd begeleiden en in goed bane leiden, maar het is toch niet de bedoeling dat hij de uitslag kan bepalen (Of is dit misschien juist wel de bedoeling?).

Als ik het voor het zeggen zou hebben bij de Belgische Voetbalbond, dan had ik toch wel andere prioriteiten. Misschien hebben zij geen andere dingen voorhanden, maar de laatste tijd wordt het toch al te erg. Dit is misschien ook meteen de reden waarom er op internationaal vlak geen Belgische scheidsrechter van betekenis rondloopt.

Men zou misschien eens een vergoedingssysteem kunnen invoeren op basis van prestaties van de scheidsrechters. Wanneer de beoordeling goed is krijgt hij een vergoeding en wanneer de beoordeling niet goed is moet hij een boete betalen, of wordt hij voor enkele speeldagen geschorst, of misschien eens bijscholing of straftraining opleggen.

In ieder geval, als ik dit allemaal zie vraag ik mij soms af of men in Brussel nog weet waarmee men bezig is en of men zich dan nog durft vertonen zonder schaamtegevoelens.