Schrikaanjagende beleidsverklaring

De beleidsverklaring van de eerste minister, doet denken aan mijn juffrouw in de kleuterklas. De algemene betutteling van de Belgische burger, werd in deze verklaring extra in de verf gezet.

Paul Schietekat - Sint-Niklaas

Het is afstotelijk, hoe deze regering de denkpiste blijft volgen, dat mensen niet willen werken en zich koesteren in één of ander statuut, dat hen voorziet van een maandelijks inkomen. Vooral de bruggepensioneerde leek hierbij de meest gedupeerde.

Guy Verhofstadt preekte, dat er geen dwangmaatregelen zouden komen. Doch, zullen in de toekomst de bruggepensioneerden een job "moeten" aanvaarden, wanneer deze zich voordoet. In hoeverre moet een mens blijven verdragen, dat de huidige politici zich vastbijten in een geloof, dat "de burger" casu "bruggepensioneerde" niet meer WIL werken en zich goed voelt met hetgeen hij/zij maandelijks krijgt voor dit statuut.

Heel wat mensen zijn door herstructureringen dwangmatig op brugpensioen gesteld. Dit is geen vrije keuze geweest, waarbij velen zich niet echt happy voelen en alsnog zich volledig of deels willen inwerken op de arbeidsmarkt. Het huidige probleem is echter, dat men vanaf dat moment "niet meer mag" positioneren op de arbeidsmarkt, zonder het behoudt van dit brugpensioen in gevaar te brengen. D.w.z. dat men het verkregen brugpensioen dreigt kwijt te spelen, van het moment men zich engageert om opnieuw voor een bedrijf volledig of deeltijds te werken.

Het "risico" deze job opnieuw kwijt te spelen en niet terug te kunnen vallen op het brugpensioen, doet mensen afzien van een dergelijke optie.

Onze politici dienen zich terdege bewust te maken van het feit, dat "de burger" wel wil werken, maar dat de gelegenheid en de condities zichzelf de nek omdoen. Wanneer zullen zij eindelijk eens gaan beseffen, een klimaat te scheppen, waarin "de burger" zich vrij kan bewegen op de arbeidsmarkt. Niet door "dwangmatige" en "gesofisticeerde" maatregelen, maar door "simplifiëring" en "mogelijkheid" om te "kunnen" werken.

Vooral de voorstellingen van Freya VDB, met betrekking tot het brugpensioen, zijn een bewijs dat men in politieke kringen totaal geen notie heeft van de noden van "de burger". Het is niet de overheid die zou moeten bepalen wanneer en hoe en waar men "moet" en "zal" gaan werken, dan eerder de "mogelijkheid" te creëren om "de burger" een arbeidsvrijheid te geven, zonder verlies van verkregen brugpensioen.

Op zich is dit geheel simpel, doch zijn onze beleidsmensen zichzelf dermate aan het isoleren van de werkelijkheid, dat zij deze simpele oplossingen niet "kunnen" ZIEN !!

Hetzelfde geldt voor de veréénvoudiging van de administratieve rompslomp voor bedrijven. Onze bedrijven hebben ademruimte nodig, om nieuwe jobs te kunnen creëren. Steeds meer lijkt het erop, alsof onze overheid de jobs in de particuliere sector creëert, doch weet "de burger" maar al te goed, dat dit niet het geval is.

Het zijn vooral de bedrijven zelf, die in eerste instantie de mogelijkheid dienen te krijgen, om zich beter op nationaal, maar ook de internationale markt, concurentieel te kunnen opstellen. Niet door "patronale" bijdragen te verlagen, maar door "ALLE" loonlasten drastisch te verlagen.

"De burger", die zich enigszins een beetje verdiept in de werking van een bedrijf, is zich terdege bewust, dat dit bedrijf in eerste instantie winst moet kunnen maken, om investeringen te doen in materieel en gebouwen. Persoonlijk heb ik hierin voldoende ervaring als werkgever, waarbij de discussie tussen collega zelfstandigen, zich altijd toespitst op de "toenemende" administratie. Vooral de "tijd" die men aan deze administratie dient te spenderen, neemt schrikwekkend toe.

Onze overheid blijft volharden in haar oudbollige visies, waarbij elke mogelijkheid op innovatieve en creatieve oplossingen, achterwege blijven. Zorgwekkend !!!