Stress op het werk

Een gezonde geest in een gezond lichaam. 'Mens sana in corfore sano', de leuze van de klassieken heeft blijkbaar afgedaan. Het burn-out-syndroom slaat wild om zich heen.

R. Penders - Diepenbeek

Het is een kwestie van evenwicht vinden tussen verplichte arbeiden ontspanning. Blijkbaar een heel moeilijke oefening!

Dagdagelijks stel ik vast dat de werkomstandigheden zowel in de openbare als privé-sector lang niet optimaal zijn. Er zijn vooreerst lacunes tussen jong en oud. Te weinig harmonisatie, te weinig inspiratie en bevruchting monden uit in 't failliet van samenleving. Het vuur van de jeugd gekoppeld aan de ervaring kan het debacle voorkomen. Een utopie van een overjaarse romanticus?

Ik ken 50-plussers die kiezen voor routineus werk. Deze zijn minder flexibel en creeëren hun leefwereld in de vrije tijd. Dat is hun volste recht. Anderen daarentegen zien het werkterrein als een uitdaging, zijn leergierig en wensen een kwaliteitsvolle job.

Kan en wil de doorsnee werkgever rekening houden met zijn personeel? Wordt er in deze goed gecommuniceerd? Waar kunnen de specifieke kwaliteiten van deze of gene mans best ingepast worden? Gebeurt dit dan is er van stress of psychische vermeoidheid geen sprake.

Bovendien wordt de werknemer bevraagd, soms overvraagd door werkgever en gezin. Zijn hier voldoende maartegelen genomen door de overheid om beiden zinvol te kunnen combineren? Moeten we ons comfort eindeloos opdrijven of gaan we grasduinen in Oosterse levensbeschouwingen?